Over cliches gesproken

rtey

Over het moederschap en het hebben van kinderen bestaan ontzettend veel clichés. Veel clichés zijn, naar mijn mening helemaal waar. Grapten we voor de bevalling nog wel eens over het feit dat we ‘straks onze baby helemaal niet zo knap zouden vinden’ realiseren we ons nu dat dat volgens mij gewoon bijna niet mogelijk is. Je vind echt je eigen baby de mooiste baby die je ooit gezien hebt haha. In ieder geval is dit cliché voor mij, voor ons, meer dan waar ;-)!

Maar er zijn ook een aantal clichés die voor mij niet opgaan. Het maakte mij onzeker dat onze baby niet gelijk eigen voelde of dat ik écht de bevalling niet ‘gelijk vergeten was toen ik Flynn vasthield’. Maar is dat nou echt zo erg?

We zaten ‘s avonds op de bank toen ik tegen Kay zei dat ik me zo slecht voelde maar dat Flynn gewoon echt nog niet eigen voelt. Ik vond hem geweldig, lief, prachtig, alles, maar eigen? Ik vroeg me alleen maar af of dit nou echt onze baby was. Hoe is het mogelijk dat dit ventje uit mijn buik is gekomen? Maar waarom voelt het nou niet gelijk eigen, dat HOORT toch zo te voelen als moeder vroeg ik me af! Maar waarom zou zoiets niet gewoon mogen groeien? We zijn nu een week of 3 verder en ik vind Flynn steeds meer eigen voelen. Je begint hem een beetje te leren kennen. De geluidjes die hij maakt, hoe hij reageert en het feit dat je altijd enorm moet oppassen met het afdoen van de luier want hij vindt het blijkbaar eeeer-ug fijn om te plassen als zijn luier niet meer voor is ;-)! Ik dacht altijd dat zodra je je kindje in je armen zou hebben je gelijk zou weten en voelen, tot in je tenen, dat dit echt jouw kindje is. Misschien voelde dit voor jou wel echt zo maar voor mij ging dit toch echt niet op. Maar ook dat is oke!

Ook het cliché dat je de hele bevalling alweer vergeten bent zodra je je kindje vast houdt gaat voor mij absoluut niet op. De eerste nachten zag ik iedere keer zodra ik mijn ogen sloot flashbacks van de bevalling voor me en, ondanks dat het al heel veel beter gaat, ben ik er nog (bijna) iedere dag mee bezig. De pijn van de bevalling ben ik al lang vergeten maar de angst die ik gevoeld heb is echt nog niet vergeten. Misschien dat je over het algemeen pijn sneller vergeet dan angst. Ik kan me nu namelijk al niet meer voorstellen hoeveel pijn de weeën deden maar de angst kan ik nog heel reëel terug halen. Maar ook dit slijt, ik denk dat dit gewoon wat meer tijd nodig heeft.

Wat ik hier eigenlijk mee wil zeggen is dat dit soort clichés mij heerlijk onzeker ma(a)k(t)en. En met mij waarschijnlijk een hele hoop nieuwe moeders ook, ‘want het ‘hoort toch zo te gaan’?! Ik merk nu al dat het moederschap voor iedereen anders is, natuurlijk zijn clichés niet voor niets clichés maar er zijn altijd mensen waarvoor ze niet op gaan. En mocht ik dit dan zijn, prima. Ik denk dat het moeder zijn niet in hokjes is in te delen of in clichés vast te leggen is.  En ik wil dit mij niet onzeker laten maken, ik laat mij dit niet langer onzeker maken :)! Ik wil genieten en dat doe ik volop van onze lieve schat!

handtekening rosie

Gerelateerde artikelen

15 reacties

  • Reageren
    Nicetobeout
    20 oktober 2015

    Is dit de reden waarom je je sidebar voorstel verhaaltje nog niet hebt aangepast? ;) Grapje. Dapper beschreven, deze eerlijke kijk op het moederschap. Vind het eigenlijk best logisch dat je je kindje eerst moet leren kennen om dat eigen gevoel te krijgen.

  • Reageren
    Femke
    20 oktober 2015

    Leuk dat je hier een artikel aan wijdt! Helaas kan ik er niet goed over meepraten (geen ervaring ;), maar het is inderdaad wel waar dat je altijd van die clichés hoort! Dat je als moeder zijnde je eigen baby de mooiste vindt kan ik me wel helemaal voorstellen :-)

  • Reageren
    Sabrina
    20 oktober 2015

    Ah wat een mooi en oprecht artikel! Ik snap helemaal dat je je er onzeker over voelt en – ook al heb ik geen kinderen – kan ik me heel goed voorstellen dat je kind niet meteen als ‘jouw’ kind voelt. Ik denk dat dat allemaal wel komt, gewoon rustig aan je baby leren kennen en dan komt het allemaal goed (:

  • Reageren
    Milou
    20 oktober 2015

    Heel mooi geschreven en ik snap je heel goed. Ik weet nog niet hoe het voelt, maar ik kan me er wel wat bij voorstellen. Wat fijn voor je dat het toch ook wel steeds meer eigen voelt! En dat van die nachtmerries over de bevalling hoor ik wel vaker. Het is natuurlijk best heftig allemaal, zeker in jouw geval, en hoe kun je dat beter verwerken dan in je dromen!

  • Reageren
    Renate
    20 oktober 2015

    Wat ben je toch een mooi en dapper mens. Er zijn zoveel taboes rondom kinderen krijgen en over wat je wel en niet zou mogen voelen en ik vind het zo geweldig dat je open over dit soort gevoelens blogt. Ik heb zelf geen kinderen maar heb altijd gedacht dat ik niet alleen maar blije gevoelens zal hebben bij de geboorte van een kind. Een zwangerschap, een bevalling en de zorg krijgen voor een ander mensje hebben ieder nogal wat impact op je leven. En dat is natuurlijk vooral heel erg mooi en fantastisch en wonderlijk maar het mag ook wel eens gedeeld dat er ook minder positieve dingen bij kunnen komen kijken.
    Dankjewel.

  • Reageren
    Marieke
    20 oktober 2015

    Als moeder van 2 pubers denk ik wel eens dat al die prachtige verhalen over snel vergeten bevallingen en instant moedergevoelens vooral verzonnen zijn om jezelf te overtuigen. Het is toch een beetje not-done om te klagen als verse moeder. Ik dacht die eerste week steeds;”laat me niet alleen, ik weet helemaal niet wat de baby bedoelt als hij huilt, HELP”. Ik kan me herinneren dat vooral de kraam visite lyrisch doet over de babytijd en dat ik alleen maar dacht;”als de baby dadelijk maar slaapt, want ik kan mijn ogen niet meer openhouden”. En OH MIJN GOD, wat kon ik genieten van in mijn eentje boodschappen doen!!
    Maar ook ik ga weer zeggen “het komt allemaal goed”, gewoon omdat het ook echt zo is! Geef jezelf tijd om te wennen aan de nieuwe rol, aan jullie nieuwe rol. Juist een beetje onzekerheid maakt dat je allert bent en steeds opnieuw weer bereid bent om te kijken naar de kleine vent, en zo leer je elkaar kennen! En geniet van alles wat wel al soepel verloopt en zo niet ‘hé, morgen weer een nieuwe dag met nieuwe kansen’

  • Reageren
    Marieke
    20 oktober 2015

    Al die verhalen over pijnloze bevallingen en supermoeder gevoelens zijn volgens mij verzonnen om diegene die ze vertellen zelf gerust te stellen. Ik ben moeder van 2 pubers en kan me nog herinneren hoe hulpeloos ik mij soms voelde. Ik dacht wel eens;”laat me niet alleen, ik weet helemaal niet wat mijn baby bedoeld als hij huilt, HELP”. Kraamvisite die helemaal lyrisch is en ik die dacht;”ik hoop dat de baby dadelijk een beetje slaapt, ik kan mijn ogen niet meer open houden”. En inderdaad OH MIJN GOD in je eentje boodschappen doen, wat een zaligheid!! Maar klagen als verse moeder is natuurlijk not-done. Maar geloof mij, vraag maar eens een beetje door, iedereen maakt dit in meer of mindere mate mee. Ook ik weet inmiddels; HET KOMT GOED, dit is ook echt zo! Wen gewoon rustig aan elkaar en een beetje onzekerheid is helemaal niet erg, dit maakt dat je steeds opnieuw weer kijkt en luistert naar die kleine vent en openstaat voor nieuwe input. Geniet van alles wat iedere keer een beetje soepeler gaat en zo niet; hé, morgen weer een dag!

  • Reageren
    chucky1012
    20 oktober 2015

    Prachtig geschreven en zo herkenbaar.
    Ik wil hier niet mijn verhaal vertellen maar na 1 van mijn bevallingen had ik ook dat gevoel.
    Maar dat kwam goed.
    Héél goed.
    Dus wees niet bang het hoort erbij en jij bent een goede moeder.
    Jullie hebben een prachtige baby.
    Geniet van al het moois…..

    Xoxo

  • Reageren
    Linda
    20 oktober 2015

    Even over het vergeten van de pijn/angst van de bevalling.. het ergste slijt echt! De eerste is vorig jaar april geboren.. mn zoontje is met de tang gehaald. Wat een hel! Ik ben nog vaak wakker geschrokken van het moment dat hij geboren werd. Ik dacht echt, dit vergeet ik echt nooit meer! Maar 30 sept ben ik bevallen van mn tweede zoontje. En ja! Ik heb de angst gehad tot de 2e bevalling, maar toch bewust gekozen voor een thuisbevalling! En echt! De 2e bevalling is heel soepel en relaxt verlopen! En ik durf zelfs aan misschien ooit een 3e te denken! Geloof me dat t uiteindelijk echt slijt, maar geef het tijd! Ik heb het 1000 keer besproken met iedereen die het horen wilde. Mn man, mn ouders, vriendinnen. Mij heeft het praten erover echt geholpen!

    Vooral genieten van je kleine man en alles op je eigen tempo doen!

  • Reageren
    Katie
    20 oktober 2015

    Wauw zo herkenbaar en eerlijk! Klopt als een bus had ik ook bij mijn zoontje en soms nog steeds na bijna 1,5 jaar dat ik denk is dat van mij? Het maakt mij soms wel bang, ondanks dat ik elke dag maar dan ook echt elke dag geniet van hem. Liefs katie (cocomary)

  • Reageren
    Levv
    21 oktober 2015

    Super geschreven! Je leest hier inderdaad niet veel over, maar ook ik heb het zo ervaren.
    “Leuke baby, maar wat moet ik ermee?”
    “Oh god, waar zijn we aan begonnen! Ik wil hem niet kwijt, maar jeetje, wat een verantwoordelijkheid ineens!”

    Ik moet zeggen dat het tussen de 5 en de 10 weken vertrouwd begon te voelen. En met 11 weken waren de krampjes over en lacht onze zoon aan één stuk door en vind ik het een heerlijk ventje en ben ik zó blij met hem. Kan soms huilend boven z’n ledikantje staan omdat ik zo gelukkig met hem ben. En 20 minuten later is hij onrustig wakker geworden, krijst alles bij elkaar en wil ik hem het liefste terugstoppen waar hij vandaan kwam. ;)

  • Reageren
    Sanne
    21 oktober 2015

    Wat een oprecht artikel! Ik weet zeker dat je een geweldige mama bent.

  • Reageren
    Saskia
    21 oktober 2015

    Fijn dat je zo eerlijk bent in het artikel. Ik denk dat het normaal is hoor dat je je kindje eerst een beetje moet ‘leren kennen’ voordat het echt eigen gaat voelen.

  • Reageren
    Melle
    22 oktober 2015

    Heel mooi omschreven, je hebt gelijk. Dingen die zogenaamd horen of voor iedereen zouden gelden hoeven niet altijd zo te zijn. En dat is ook oké. Het is je eigen ervaring wat het echt bijzonder maakt én eigen.

  • Reageren
    Jenn
    22 oktober 2015

    Mooi en eerlijk artikel!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.