Mijn start op de POP poli

Ik startte afgelopen week met mijn traject op de POP poli en aangezien ik beloofd had mijn ervaringen te delen start ik daar vandaag gelijk mee! :)

Psychische problematiek; nog steeds een taboe.

Allereerst wil ik even iets benoemen wat ik erg belangrijk vind. Ik kreeg met enige regelmaat de vraag waarom ik dit toch allemaal deel (bijvoorbeeld ook op Instagram). “Het is goed hoor maar ook blijkbaar heel ‘knap’ om hier zo over te praten”. Ik praat open over wat ik allemaal heb meegemaakt, de therapie die ik hiervoor gevolgd heb en over mijn onzekerheden en angsten.

Ik wéét dat er toch nog best een taboe rust op alle vormen van psychische problematiek maar snappen doe ik het niet. Als ik erg veel last had gehad van mijn arm tijdens de zwangerschap had ik dit waarschijnlijk ook benoemd. Het feit dat het nu iets is wat zich afspeelt in mijn hoofd maakt het voor mij niet anders.

Ik vind JUIST dat er meer gepraat zou moeten worden over psychische problematiek om ook eindelijk eens dat stigma rondom deze problemen te laten verdwijnen. Ik schaam mij absoluut niet voor mijn ervaring, mijn trauma en alles wat mij is overkomen. Ik kan er niks aan doen? Net als dat iemand met borderline, een burnout, een (postnatale) depressie, een eetstoornis of een dwangstoornis hier niets aan kan doen en zich niet zou moeten schamen of bezwaard zou moeten voelen hierover te praten.

We zijn allemaal mensen, we hebben allemaal zoveel begrip voor ziektes maar, zoals ik hierboven al quote, zodra het in ons hoofd plaatsvindt hebben mensen er opeens heel veel moeite mee. Voelt het als een taboe en iets om je voor te schamen. Terwijl zo ontzettend veel mensen kampen met psychische problemen!

Laten we er juist voor elkaar zijn, begripvol zijn en mensen niet be- of veroordelen <3! ZO dat was dat, nu mijn verhaal:

Traumatische ervaring

Zoals jullie misschien wel weten was mijn eerste bevalling allerminst fijn te noemen. Na een heftige zwangerschap was mijn bevalling ronduit traumatisch. Gelukkig zocht ik na ongeveer een half jaar hulp en heb ik met EMDR therapie een heleboel nare herinneringen een plekje kunnen geven.

In de aanloop naar het aangaan van een tweede kindje zochten we wederom hulp. Ik had zoveel twijfels en onzekerheden.. Een tweede kindje wou ik wel, een tweede zwangerschap en bevalling alleen echt niet. In deze blog schreef ik over hoe wij de keuze maakten om voor een tweede kindje te gaan en uiteindelijk hadden we onwijs geluk dat ik snel zwanger was.

Voorafgaande aan mijn zwangerschap

Had ik dus al aangegeven bij mijn verloskundige dat er nog veel onzekerheden zaten en dat ik bij het idee weer te moeten bevallen toch best angstig werd. Hoe zeer ik ook geloof dat het nooit meer zo erg zal worden als dat het ooit was, hoopvol zijn voelde zo enorm kwetsbaar. Zou het ooit voor mij weggelegd zijn? Het vertrouwen was er gewoon niet.

Zij wees mij op het bestaan van de POP poli. Een polikliniek op het ziekenhuis waar mensen met psychische problematiek (wel of niet bevalling/zwangerschaps gerelateerd) geholpen kunnen worden in de aanloop naar een bevalling toe of juist voor de periode na de bevalling. Toen ik eenmaal zwanger was besloot ik eigenlijk vrij snel om mij daarvoor aan te melden. Op dat moment voelde ik mij nog vrij rustig in mijn zwangerschap, het liep ook allemaal lekker, maar uit voorzorg leek het mij toch fijn dit te doen.

De start.

Ik twijfelde uiteindelijk of ik wel zou starten met de POP poli omdat ik mij eigenlijk heel positief voel over mijn zwangerschap en ook de angst voor het bevallen juist rustiger werd. Dit had ik zelf allerminst verwacht, ik had júist verwacht dat ik angstiger zou worden naarmate mijn zwangerschap vorderde, maar ik word juist rustig. Alleen maar heel fijn natuurlijk maar ik wil niet het gevoel hebben dat ik andermans tijd verspil :)!

We gingen uiteindelijk met z’n tweetjes naar de intake met de gynaecoloog en zij zei ook: baadt het niet dan schaad het niet. Beter ‘te’ voorbereid zijn dan er met 36 weken achter komen dat het toch niet zo goed gaat. En daar ben ik het helemaal mee eens. Ik ben het gesprek ook open in gegaan om te kijken wat zij eventueel voor mij zouden kunnen betekenen en dat was erg fijn.

De intake vond dus plaats met de gynaecoloog, zij gaat mijn traject monitoren. De intake was fijn, begripvol en duidelijk. Wat ik vooral heel erg fijn vind is dat ik het gevoel heb écht heel serieus te worden genomen in mijn klachten en in mijn angst. Er is niemand die het bagatelliseert of je het gevoel geeft dat je overdrijft en dat geeft zo’n goed gevoel.

Vanuit de POP Poli kun je met verschillende disciplines aan de slag gaan, het ligt er natuurlijk maar net aan welke klachten jij hebt en waar jij bij geholpen kan worden. Ik heb aangegeven dat voor mij het grootste probleem ligt in het stukje vertrouwen.

Vertrouwen in je lichaam terug vinden.

Als ik mensen positief hoor praten over zwanger zijn of bevallen kan ik hier soms best jaloers op zijn. Gewoon, omdat je zelf die zorgeloosheid niet meer hebt. Het vertrouwen in mijn lichaam en een goede afloop is zoveel minder dan dat het was voor mijn eerste bevalling en ik denk dat hier voor mij de meeste winst te behalen valt. Daarnaast zijn er een heleboel dingen gebeurt bij mijn vorige bevalling die ik als vreselijk heb ervaren en waarvan ik zeker wil weten dat ze nooit weer gebeuren.

We hebben besloten om een intake te plannen bij de psychiater om het stukje vertrouwen verder op te pakken en te kijken of zij mij hier handvaten in kunnen aanbieden en daarnaast ga ik samen met alle disciplines (gynaecoloog, verloskundige, kinderarts, psychiatrisch verpleegkundige) een bevallingsplan maken. We weten allemaal dat een bevalling nooit helemaal te plannen valt maar als de dingen die je wél kunt controleren uitgevoerd worden zoals jij dat wil kan dat al zoveel rust geven. En dat idee vind ik heel fijn.

Daarnaast gaat er gekeken worden of het een optie is om in bad te bevallen (hier zal ik later nog eens over schrijven). Dat heb ik altijd in mijn hoofd gehad en dat lijkt mij zelf een hele mooie ervaring. Echter biedt niet ieder ziekenhuis dit aan maar willen zij wel gaan kijken of het een optie is als ik het bad zelf huur en dus meeneem naar het ziekenhuis! ZO ZO ZO fijn dat ze zo mee willen denken om er een positieve ervaring voor mij van te maken.

Dit is mijn start

En het voelt hartstikke goed. Ik voel mij serieus genomen, mijn angsten, wensen en dromen worden gezien en hopelijk gaat dit alles leiden naar een positievere ervaring :)! Twijfel jij over het aangaan van een tweede zwangerschap door wat je bij een eerste hebt meegemaakt? Vraag dan of ze bij jou in de buurt ook een POP poli hebben, ik kan het je heel erg aanbevelen <3!

Gerelateerde artikelen

5 reacties

  • Reageren
    Audrey
    28 maart 2019

    Ik heb net je oude blogposts teruggelezen en schrik echt van het enorm heftige verhaal. Heel fijn dat er nu goede hulp is en je je rustig voelt. Ik gun je heel erg dat de ellende je volgende keer bespaard blijft.

    • Reageren
      Roos
      28 maart 2019

      Dankjewel voor je lieve woorden <3! Ik hoop het ook enorm!

  • Reageren
    Lobke
    28 maart 2019

    Je bent een topper. Ik gun je een hele fijne zwangerschap en een droombevalling! 🍀

  • Reageren
    Saskia
    1 april 2019

    Wat fijn dat je je ervaring wilt delen, daar heb ik (en vast genoeg anderen met mij) echt wat aan!

    Op naar een mooie bevalling en een gezonde zoon!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge