Het leed wat ontzwangeren heet.

Morris is inmiddels 4,5 maand en ik zit volop in het proces van ontzwangeren. 9 maanden op, 9 maanden af zeggen ze wel eens toch? Nou, dat gaat voor mijn gevoel zeker op.

9 maanden zwanger zijn, bevallen, je kraamtijd overleven en vanuit die kreukels er ook nog 9 maanden over doen om je weer enigszins jezelf te voelen. Het krijgen van een kind is toch ook maar één groot feest ;-)!

Don’t get me wrong, ik dank God, Allah, Jehova en iedere heilige boven op hun wolkjes in de hemel iedere dag op mijn blote knieën voor mijn 2 prachtige jongens maar voordat ik zwanger werd van Flynn had ik het mij toch allemaal ietsjes rooskleuriger voorgesteld.

Geen haar op mijn hoofd.. Letterlijk dan!

Inmiddels is Morris ruim vier maanden oud en zit ik echt midden in het proces van ontzwangeren. Het is echt geen fabeltje. De hormonen gieren door mijn lijf, ik kan echt werkelijk overal wel om janken. Van het nieuws, een verhaal wat ik online lees of een natuurfilm op televisie. De sluizen gaan binnen no-time open.

Inmiddels is het een beetje gezakt maar ik kon ook om dingetjes, die mij normaal misschien zouden irriteren, zo buitensporig boos worden. Dat ik werkelijk mijn handen balde tot vuisten en mijn nagels in mijn hand drukten terwijl ik tegen Kay zei dat ik ook niet wist waarom ik zo boos werd maar ik voelde het razen in mijn lichaam. Alsof het stoom nog uit mijn oren zou komen. Vreselijk!

Mijn hersencapaciteit is ook drastisch geslonken. Ik ben voor mijn gevoel nog nooit zo onintelligent geweest als nu (ik heb vast al mijn slimheid aan de jongens gegeven ;p) en ik verwacht dat ik met een paar maanden volledig kaal ben als ik zo doorga.

Ik kan werkelijk mijn haar niet los dragen want het valt bij bosjes uit. Ik heb het nog nooit zo erg gehad maar mijn haar ligt werkelijk o-ver-al. Op de bank, in de auto, in de wasbak op de badkamer. Als ik mijn haren borstel kan ik mijn borstel 2 keer leeghalen omdat ik zoveel haar kwijt raak. Ik weet dat het er bij hoort maar ik word er inmiddels wel lichtelijk paniekerig van. Hopelijk stopt het snel.

9 maanden of alleen de kraamtijd?

Ik probeerde laatste wat meer informatie te vinden over ontzwangeren maar ik merk dat hier eigenlijk maar weinig over geschreven wordt. Wat er geschreven wordt gaat voornamelijk over de kraamtijd. De langere periode daarna wordt weinig beschreven en dat vind ik jammer. Ik voel mij namelijk wel degelijk anders dan voor mijn zwangerschap en ik denk vele vrouwen met mij!

De combinatie van je veranderde leven, je hormonale huishouden, slaaptekort, misschien wel het geven van borstvoeding en de verantwoordelijkheid voor een nieuw mensje is echt niet zomaar iets en ik denk dat we hier ook niet zomaar aan voorbij moeten gaan met elkaar.

Ik hoop zelf dat, wanneer ik stop met het geven van borstvoeding, dit ook zal bijdragen aan het weer meer ‘als mijzelf voelen’. We gaan het zien!

Ik ben heel benieuwd naar jouw ervaring met ontzwangeren. Misschien kunnen we hier onze ervaringen delen en/of tips geven. Ik kijk er namelijk enorm naar uit om mij weer meer mezelf te voelen!

Liefs!

Gerelateerde artikelen

13 reacties

  • Reageren
    Lisette
    12 december 2019

    Heeeel herkenbaar. Sterker nog, die 9 maanden af gelden niet voor mij. Zeg liever 3 jaar. Hormonen en ik gaan sowieso niet goed hand in hand. Maar nu mn jongste kindje 3 is heb ik pas het gevoel dat ik weer een beetje mezelf wordt. Maar ja, nu ben ik weer zwanger. Zielsgelukkig, maar zie wel op tegen wéér een lange periode van ontzwangeren

  • Reageren
    E
    12 december 2019

    Ben het helemaal met je eens! Ik ben nu zwanger van mijn eerste en het ging allemaal van een leien dakje (als ik alle onzekerheid even niet meereken) tot ik vorige week een tros getromboseerde aambeien cadeau kreeg. Niemand kon echt wat voor me betekenen vanwege de zwangerschap. Ik ben nog nooit zo ten einde raad geweest van het gebrek aan slaap maar voornamelijk de intense pijn. Ik zie nu ook zó op tegen de bevalling (Nog meer druk betekent nog meer kans op aambeien) en weet niet eens hoe ik met die dingen de kraamtijd ga overleven. Inmiddels ook alle waardigheid en gevoelens van schaamte verloren. Geloof echt helemaal dat je 9 maanden weer moet ontzwangeren en vind dat daar meer bekendheid over moet komen.

  • Reageren
    Tamara
    12 december 2019

    Heel herkenbaar!! Mijn dochter is inmiddels al ruim 3 jaar en af en toe heb ik nog steeds het idee dat ik aan het ontzwangeren ben haha! Zeker het emotionele gedeelte heb ik nog steeds wel is, terwijl ik dat voor mijn zwangerschap nooit had. Het eerste jaar kon ik ook niet functioneren, geen concentratie, en wist niet eens te antwoorden op de meest simpele vragen. Daarin kan ik je gerust stellen, dat komt weer goed!
    Tamara onlangs geplaatst…10x de meest foute kersttruien voor herenMy Profile

  • Reageren
    Eveline Fleur
    12 december 2019

    Echt zo herkenbaar om te lezen! Mijn (eerste) kleine meid is inmiddels 5,5 maanden oud maar ik voel mij nog steeds niet de oude.

    Ik had last van bekkenklachten en heb deze nog steeds. Ook het leeghalen van je borstel herken ik, wat een verschrikking! Ik heb ook echt moeite met de dagelijkse dingen als in: was regelen, eten regelen, jezelf goed verzorgen, en dat allemaal pas nadat je voor je kleine meid heb gezorgd (met liefde hoor begrijp me niet verkeerd, maar voor mijn zwangerschap kon ik mentaal en lichamelijk meer dingen tegelijk). Ik hoop dat ik na die 9 maanden weer back in the game ben want het voelt af en toe echt alsof mijn hoofd een verzeef is geworden. En ik ben emotioneel ook helemaal week geworden en kan nog steeds huilen om zielige reclames op tv haha. Ik moest al huilen bij de eerste beginscene van The Lion King in de bioscoop. ;)

    Fijn om te lezen in ieder geval dat ik niet de enige ben!
    Eveline Fleur onlangs geplaatst…Feestelijke holiday outfit inspiratieMy Profile

    • Reageren
      Roos
      12 december 2019

      Die herkenbaarheid vind ik van mijn kant weer heel fijn om te lezen. Wat naar van je bekkenklachten! Ik snap helemaal wat je bedoelt met de dagelijkse dingen. Als het aan het einde van de dag een bende is in huis kan ik ook echt om mij heen kijken en me 5 minuten afvragen waarmee ik in vredesnaam moet beginnen; hoe krijg ik dit allemaal opgeruimd én een warme maaltijd op tafel etc. etc. Zo lastig soms!

  • Reageren
    Eveline
    12 december 2019

    Bij mij is het vooral de periode van de tegenstellingen.
    Ik voel me eenzaam/ blij zijn dat het bezoek naar huis is.
    Verlangen naar buitenshuis zijn zonder kind/ ik wil naar huis ik mis mijn baby.
    Op een gegeven moment weet je niet meer wat je wilt…

    • Reageren
      Roos
      12 december 2019

      Oh ja dit is ook enorm herkenbaar! Die tegenstrijdigheden in je hoofd zijn zo vermoeiend!

    • Reageren
      Gelukjes van maris
      13 december 2019

      Hee dat herken ik ook!
      En hier is de haaruitval net begonnen.ze is zondag 10 weekjes..

      X

  • Reageren
    Renate
    12 december 2019

    Ja, wie die 9 maanden ontzwangeren heeft verzonnen…? Als ik er aan ontzwangeren op zich denk, word ik alweer emotioneel haha.
    Zonder gekheid, ik ben ontzettend “labiel” geweest na mijn beide zwangerschappen. Zo ontregeld dat dit ook een grote reden is dat ik een derde zwangerschap niet aan zou durven.
    Ik vond ook alleen maar informatie over de kraamtijd, terwijl bijvoorbeeld postnatale depressies heel vaak pas naar voren komen na die tijd. Het duurde bij mij zeker 1,5 jaar voordat ik me weer langzaamaan beter voelde (dat ik weer kon nadenken, minder labiel was, minder moe..). Ik had geen depressie maar zat er wel dicht tegenaan denk ik..
    Lekker dramatisch verhaal ook weer, sorry. Borstvoeding heeft ook een grote invloed en daarnaast was bij mij (te snel) aan hormonale anticonceptie beginnen echt een fiasco. Dus dat raad ik ook af.. vooral heel lief zijn voor jezelf en je lichaam ik belangrijk denk ik. En geef jezelf de tijd.

  • Reageren
    Sophie
    12 december 2019

    Hoi Rosie,

    De enige tip die ik voor je heb is tegen de haaruitval. Ik heb tijdens het ontzwangeren Kieselerde capsules van de DM geslikt en behield daardoor de extra haren die ik tijdens mijn zwangerschap kreeg. Pas toen ik opnieuw zwanger werd ben ik er tijdelijk mee gestopt omdat je dan toch minder haaruitval hebt. Succes!

  • Reageren
    Saskia
    13 december 2019

    Heel herkenbaar met een ruim 5 maanden oude baby… Je leest en hoort er inderdaad weinig over, dat ontzwangeren. Ik hoop vooral dat de 9 maanden op en af geen fabeltje is en ik me snel weer mezelf ga voelen…

  • Reageren
    Suzanne
    14 december 2019

    Hoi!

    Een vriendin van mij vond dit ook, en is een blog gestart precies over dit onderwerp :-). Misschien leuk! Ik heb hem bij website ingevoerd.

    Groetjes,
    Suzanne
    Suzanne onlangs geplaatst…Mijn beste aankoop voor baby: Het XL verschoonkussenMy Profile

  • Reageren
    Sara
    15 december 2019

    Ahh heel herkenbaar! Allereerst natuurlijk zo dankbaar voor mijn zwangerschap en zoontje! Maar ontzwangeren is echt een ding en wordt zwaar onderschat vind ik. Na 10 weken ook weer werken kon ik totaal niet aan.. fysiek nog veel bekkenklachten, maar ook mentaal was het echt teveel. Jammer dat je in Nederland niet wat langer de tijd krijgt om te herstellen en jezelf te worden, als is die periode voor iedereen natuurlijk anders! Dit had ik totaal onderschat voor ik zwanger was.. dacht altijd wat een luxe 4 maanden vrij en zo’n baby slaapt toch vooral 🤣.
    En haaruitval was ook vreselijk bij mij. Zat overal en na het douchen schrok ik elke keer zo erg! Maar komt goed, op een gegeven moment gaat het over, alleen moeten die haartjes allemaal terug groeien, bij mij als kleine krulletjes, terwijl ik stijl haar heb!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.