De eerste schoolweek zit er op!

De eerste schoolweek van Flynn zit er op. Ondanks dat ik er alle vertrouwen in had vond ik het toch best spannend en breekt er voor ons allemaal een compleet nieuwe tijd aan. Het basisschool leven.

Na het zien van ‘de luizenmoeder’ vragen we ons als moeders van ‘bijna kleuters’ natuurlijk stiekem allemaal af hoe dat nou écht gaat op het schoolplein. Wordt er echt verwacht dat ik luizenpluizer wordt? Hoe gaat dat eigenlijk: je kind naar de klas brengen? Hoe lang mag je blijven zonder dat de juf ‘DAG DAG’ gaat zingen en hoe kort kun je blijven zonder bekend te staan als koude loedermoeder? En sta ik dan alleen op het schoolplein schaapachtig naar de groepjes met oermoeders te lachen die alles onder controle lijken te hebben?

Nou jongens, dat valt allemaal reuze mee gelukkig. Kay had maandag vrij genomen zodat we Flynn samen naar school konden brengen en op konden halen op zijn eerste echte schooldag. Natuurlijk waren er al een viertal wendagen aan vooraf gegaan dus helemaal nieuw was het niet maar toch. Het blijft de eerste echte schooldag en ik was zó blij voor Flynn.

We hebben het geluk dat zijn school op zo’n 250 meter lopen vanaf ons huis is dus stonden wij met ons goede gedrag om 8:20 al op het schoolplein. Er was letterlijk NIEMAND, niemand hahaha. Het eerste wat door mijn hoofd ging was of het niet net toevallig een studiedag was waar ik niets van af wist maar gelukkig stond om een hoekje nog 1 andere moeder te wachten en stroomde om 8:25 langzaam het schoolplein vol.

Ietsjes te fanatiek Rosanne. Niet voor 8:20 van huis weglopen dus. Staat genoteerd.

Flynn ging bij binnenkomst al lekker op zijn plekje zitten en aan de slag met het maken van een knutselwerkje. Er werd gekust, geknuffeld (vooral met Morris, die draak krijgt alle aandacht ;p) en gezwaaid en dat was dat.

Inmiddels zijn we 5 breng- en ophaaldagen verder en zijn er een paar dingetjes die mij opvallen.

Het schoolplein valt heel erg mee, dat allereerst. Super toevallig dat ik één leuke moeder al via Instagram kende en één andere moeder een klein beetje via via dus ik had gelijk al iets te kletsen. Verder zijn er weinig groepjes en vind ik het ook echt helemaal prima om alleen te staan.

Wel vind ik alles rondom school nog vrij onduidelijk. Alles is voor ons zo nieuw en ik ben zo nieuwsgierig naar een heleboel dingen. Daarnaast heb ik ook nog wat vragen over studiedagen, feestdagen, helpen op school etc. maar deze vragen bewaar ik voor het intakegesprek van volgende week.

Weetje wat ik gewoon het allerbelangrijkste vind? Het enige wat ik spannend vind? Of Flynn zijn plekje weet te vinden. Dat hij vriendjes maakt, het fijn vindt om naar school te gaan en kan zijn wie hij is. Of hij nou goed is in rekenen of niet, moeite heeft met lezen of wat dan ook.. Zo lang hij maar lekker in zijn vel zit.

En ie-de-re dag als ik hem ophaal rent hij met een stralende lach van oor tot oor naar mij toe en hoor ik DAG FLYNN TOT MORGEN van zijn zelfbenoemde nieuwe ‘beste vrienden’ en maakt mijn hart een sprongetje. Wat heb ik toch een heerlijk, makkelijk en sociaal kind. Er zullen ons vast nog een heleboel uitdagingen te wachten staan maar die eerste week: die zat helemaal goed!

Gerelateerde artikelen

2 reacties

  • Reageren
    Tineke
    5 oktober 2019

    Oh dat klinkt echt ideaal! Om eerlijk te zijn kijk ik er best wel tegenop. Die van mij is er op zich wel aan toe, maar wil niet. Hij heeft wel wat verlatingsangst en ik denkt dat hij het de eerste paar keren wel heel erg moeilijk gaat krijgen.

  • Reageren
    Dita
    6 oktober 2019

    Mooi geschreven Rosanne. Ik kijk er zelf wel een beetje tegen op als Mila in februari heen gaat. Ook al werk ik zelf jaren met kinderen in het onderwijs en in de kinderopvang, met je eigen kind is het zo anders. Ik ben heel benieuwd naar alles en vind het zelf reuze spannend maar volgens mij is Mila er echt wel aan toe.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge