Het leven van een maatschappelijk werker: wat doe ik nou eigenlijk precies?

1.1

Heel vaak kreeg ik de vraag wat ik nou eigenlijk precies voor werk doe en altijd kapte ik die vragen af. Een stukje privé waar ik liever niet over wou schrijven. Aangezien er nu een aantal dingen zijn veranderd en gaan veranderen leek het mij de juiste tijd om eens te vertellen wat ik nou precies doe, ga doen en wat mijn eigen bedrijf in gaat houden. Gewoon, omdat het op dit moment wel goed voelt!

Opleiding, slagen, werkloos.

Ik mag mijzelf maatschappelijk werker noemen, dat houdt in dat ik Maatschappelijk Werk en Dienstverlening heb gestudeerd. Een fantastische HBO opleiding waar ik enorm veel geleerd heb. Over alles en iedereen maar vooral ook over mijzelf.

Ik ben een vroege leerling en was pas 16 jaar toen ik in mijn eerste jaar begon. Doordat ik 1 jaar een tussenjaar heb genomen ben ik uiteindelijk afgestudeerd in de zomer van 2012, ik was toen 21.

Tijdens mijn afstuderen kreeg ik een baan als persoonlijk begeleider bij een thuiszorg organisatie. Ik crosste heel Twente door in een autootje van de organisatie en legde huisbezoeken af aan mensen die naast de ‘normale’ thuiszorg, zoals hulp in de huishouding of verzorging/verpleging, ook een indicatie hadden voor begeleiding op persoonlijk vlak. De problematiek was heel breed en juist dat was leuk voor mij als beginnend maatschappelijk werker. Het was van alles wat. Ik hielp met opvoedingskwesties, problemen in relaties, sociaal isolement, verslavingen, mensen die zichzelf verwaarlozen, torenhoge schulden etc. Ik ging mee naar bewindvoerders, dokters, rechtszaken etc.

Ik ben hier uiteindelijk zelf gestopt omdat de problematiek soms heel heftig was en ik niet het gevoel had een sterke organisatie achter mij te hebben staan die je, in dit soort gevallen, zéker nodig hebt. Er waren geen collega’s waar ik iets aan had of waar je bij terecht kon met vragen, er was niemand ‘hoger geschoold’ (bvb een orthopedagoog/psycholoog) waar je lastigere vraagstukken neer kon leggen en zo nog meer redenen waarom ik gestopt ben 2 maandjes nadat ik mijn diploma gehaald had. Het voelde op dat moment echt als liever meer uren draaien achter de kassa bij mijn oude baantje dan nog een week langer daar werken. En ik sta nog steeds helemaal achter deze keuze.

Ondertussen solliciteerde ik me een ongeluk maar nergens kreeg ik een reactie op terug. Ik ben, naar aanleiding van minstens 100 brieven, geen enkele keer uitgenodigd op gesprek. Zo verschrikkelijk frustrerend. Tot ik ergens anders in rolde.

Werken als freelancer in de PGB zorg.

Via via leerde ik een vrouw kennen die een eigen bedrijf had in het alles regelen rondom PGB zorg. Misschien weet iedereen wel wat PGB precies inhoudt maar ik leg het voor de duidelijkheid even uit :)! PGB staat voor Persoons Gebonden Budget. Mensen die een indicatie hebben konden toen, in veel gevallen, kiezen voor een PGB of zorg in natura. Een PGB houdt kort gezegd in dat je iedere maand een bepaald bedrag op je rekening gestort krijgt en je hier je eigen zorg voor in mag kopen.

Stel dat ik in een rolstoel zou belanden dan zou ik bijvoorbeeld €2000,- per maand krijgen om hier iemand voor in te huren die mij kan douchen, verzorgen en verplegen. Daarnaast kun je er een schoonmaakster van inhuren of het geld gebruiken om naar een dagbesteding te kunnen gaan.

Omdat er veel geld bij gemoeid is kun je je voorstellen dat dit veel administratie met zich meebrengt. Deze vrouw regelde voor tientallen mensen de administratie rondom het PGB en was op zoek naar iemand die de daadwerkelijke hulpverlening op zich wou nemen bij cliënten met psychologische problematiek. Zo is toen, heel in het kort, het balletje gaan rollen en op dit moment werk ik al 3 jaar met verschillende cliënten met verschillende problematiek.

Kort gezegd huren mensen met een PGB mij dus in om zorg te leveren.

5.

Wat houdt dit precies in?

Wat het precies inhoudt kan ik niet helemaal vertellen i.v.m. privacy van cliënten. Wat ik er in het kort over kan vertellen is dat ik mensen met verschillende persoonlijkheidsstoornissen begeleidt met werkelijk waar alles in hun leven. Van sociaal-emotionele problemen tot het contact onderhouden met bewindvoerders en andere hulpverleningsorganisaties. Ik ben een vertrouwenspersoon, een soort van maatje in sommige gevallen en vaak ben ik één van de weinige mensen in hun omgeving waar ze van op aan kunnen en die daadwerkelijk dingen regelt. Je kunt het je niet voorstellen maar er zijn heel erg veel mensen écht helemaal alleen op deze wereld. Hoe fijn is het dan als je altijd van je hulpverlener op aan kan?

Ik heb mensen waar ik maar 1 keer per week kom, ik heb mensen waar ik 3 keer per week kom. Het werk is erg leuk maar eerlijk is eerlijk: het is ontzettend zwaar. Je hebt geen organisatie achter je staan (waar ik juist die behoefte zo aan had), weinig collega’s om mee te overleggen, je maakt heel veel beslissingen zelf en ik moest mij heel snel gaan realiseren dat cliënten altijd de regie over hun eigen leven hebben en houden. Ik kan cliënten niet dwingen een bepaalde keuze te maken, te stoppen met zelfdestructief gedrag of de drugs/foute vrienden uit hun leven bannen. Het enige wat ik kan doen is proberen er te zijn, dingen (gedrag) bespreekbaar  te maken, valkuilen benoemen, motiveren, enthousiasmeren en proberen te laten zien dat het leven ook heel erg leuk kan zijn.

Daarnaast ben ik ook diegene die voor hun opkomt wanneer dit nodig is. Wanneer ze niet voor zichzelf kunnen spreken en er niemand anders is die voor hun opkomt. Hierbij moet je denken aan situaties met andere organisaties.

6.

En toen kwam mijn droombaan om de hoek kijken.

Zoals jullie misschien wel weten is mijn moeder slechthorend en heeft zij Tinitus (oorsuizen). Altijd leek het mij al mooi om iets voor deze doelgroep te kunnen doen en in december 2012 kwam er een vacature bij het Audiologisch Centrum. Een diagnostisch centrum waar alles over horen, spreken en verstaan wordt gediagnosticeerd en behandeld. Ik werd aangenomen en werkte 10 maanden lang als maatschappelijk werkster met ouders van kinderen die doof of slechthorend geboren zijn. Een fantastische baan waar ik mij helemaal in mijn element voelde. Helaas was het een tijdelijke baan (overname van ziekte) en zat het er na 10 maanden op. Wat had ik er een verdriet van want ik was er achter gekomen dat dit echt is waar mijn hart ligt.

Ondertussen bleef ik mijn PGB werk houden en toen het er bij het AC helaas op zat ging ik hier gewoon mee verder.

Nu werd ik toevallig 2 weekjes terug gebeld door het Audiologisch Centrum in Apeldoorn of ik voor hun wou komen werken. Ze hadden goede dingen over mij gehoord en er ging iemand met zwangerschapsverlof. Na een kennismakingsgesprek werd ik eigenlijk gelijk aangenomen en ik kan zeggen dat ik nu weer werkzaam ben voor het AC. Dit keer in een ander team, ik werk hier met volwassenen die sociaal-emotionele problemen ondervinden naar aanleiding van hun slechthorendheid/tinitus. Het is maar voor 4 maandjes, 16 uur per week maar dat is allemaal precies goed met mijn zwangerschap en mijn huidige werk. Ik voel me weer helemaal goed, helemaal op mijn plek en ik heb mijn gezicht weer even laten zien. Wie weet of er in de toekomst niet nog ergens zo’n verlof is wat ik over kan nemen!

Fingers crossed.

Mijn eigen praktijk.

Deze hele leuke ontwikkeling houdt wel in dat het starten van mijn eigen praktijk even on hold komt te staan. Want dat is wat ik heel graag wil: een eigen praktijk beginnen in Lifecoaching. Zowel ‘face to face’ als online coachings sessies.

Ik heb zo ontzettend veel geleerd in de afgelopen jaren. Het werk als freelancer in de PGB zorg heeft me zo sterk gemaakt als hulpverlener. Ik heb alles zelf uit moeten zoeken, vooral op het begin hielp niemand mij. Alle beslissingen heb ik zelf genomen, crisissen opgelost, indicaties aangevraagd, gezorgd dat iedereen de hulp kreeg die hij/zij verdiende.

Ik ben er klaar voor om voor mijzelf te beginnen, ontzettend spannend maar op de één of andere manier heb ik er gewoon een ontzettend goed gevoel over. Het gevoel dat dit zo moet zijn, dat dit is waar ik goed in ben. Mensen helpen die vastlopen, mensen motiveren en enthousiast maken over het leven. Mensen hun eigen oplossingen voor hun problemen laten bedenken. Aan de slag gaan met valkuilen en dingen die jouw geluk in de weg staan.

Dat het even moet wachten is niet erg, het was ook niet erg handig geweest als het net een beetje loopt en dat ik dan opeens 4 maanden met verlof ben. Mijn eigen praktijk komt er wel, in het nieuwe jaar. En als het dan eenmaal zo ver is dan ga ik er ook helemaal voor!

Naast dit alles doe ik ook nog vrijwilligerswerk en onderhoud ik ook nog een blog. Oja, en ik ben ook nog zwanger haha :p! Nee hoor, het is allemaal goed te combineren!

Nou, ik heb er maar 1500 woorden voor nodig gehad om uit te leggen wat ik allemaal doe haha! Als je het helemaal tot het einde gelezen hebt: lief dat je zo geïnteresseerd bent in mij en mijn werk! Als je vragen hebt laat ze dan gerust achter in de comments! Ik beantwoord ze zo snel mogelijk.

handtekening rosie

Gerelateerde artikelen

37 reacties

  • Reageren
    Eveline
    31 maart 2015

    Jij hebt een job die helemaal bij je past! Hoe je er dan ook over praat! Ik ben blij dat je terug het werk kunt doen waar je zo van houdt. Ik herken mezelf wel een beetje in je, mijn eindwerk ging dan ook over slechthorende/dove kleuters in het gewoon onderwijs. Kinderen helpen, dat doe ik het liefst! (Jammer dat sommige ouders dit niet willen zien.

  • Reageren
    Rosanne
    31 maart 2015

    Wat een ontzettend boeiend verhaal! Het is niet een sector waarin ik bekend ben, dus dan vraag je je inderdaad weleens af wat mensen als jij nu precies doen. Heel helder dit, en fijn dat je weer even terug bent bij je droombaan! Wie weet wat de toekomst brengt…

  • Reageren
    Maartje
    31 maart 2015

    Heel leuk om te lezen Roos! Wilde zelf ook MWD doen toen, maar door omstandigheden kwam ik niet verder dan 4maanden. Maar super dat je nu weer kunt doen wat je echt leuk vind! Petje af voor jou hoor! Heb altijd veel respect voor jullie die andere mensen met vaak psychische problemen willen helpen. En dat naast zwanger zijn, huis schoonmaken enz. ook nog! En ik denk dat het je inderdaad heel sterk gemaakt heeft, zelf al die moeilijke beslissingen nemen. Dat had zo moeten zijn, anders had je nu misschien nog niet zo sterk in je schoenen gestaan. Hopelijk mag je droom om zelf een praktijk te beginnen ook helemaal waar gemaakt worden zoals jij het wil. Ik gun het je van harte. Je hebt het allemaal goed voor elkaar! Liefs Maartje

  • Reageren
    Curly Creative
    31 maart 2015

    Wat een mooi verhaal Roos! Jouw harde werken word beloond en dat heb je keihard verdient. Jouw praktijk komt er wel een weet zeker dat je daarin gaat slagen. Maar voor nu heb je ook veel moois in het vooruitzicht!

    Zelf ben ik na jarenlang werken als drogist 3 jaar geleden begonnen aan de opleiding SPH. Tot nu toe bevalt het prima. Heerlijk om anderen te kunnen helpen waar dit nodig is. Volgend jaar afstuderen, die scriptie zie ik wel tegenop. Maar ben in elk geval al verzekerd van een plek om af te studeren

  • Reageren
    chucky1012
    31 maart 2015

    Wat interessant om te weten wat je zoal allemaal voor werk gedaan had en wat je nu doet.
    Goed van je dat een coaching bedrijf voor jezelf wilt gaan beginnen.
    Ik heb een vriend die dit al jaren doet.
    Wat fijn dat je nu werkt voor mensen die jij kunt helpen….
    Dat is zo belangrijk.
    Je bent een goed mens…..
    Dankbaar werk doe je.

    Xoxo

  • Reageren
    Bente
    31 maart 2015

    Super interessant om te lezen, en wat je zegt: het lijkt me inderdaad super zwaar werk (één van de redenen dat de stroming sociale psychologie ben gaan doen, in plaats van klinische psychologie), het behandelen van mensen is iets dat ik mezelf te veel zou aantrekken!

    Super fijn dat je voor een tijdje weer even je droombaan terug hebt, geniet er van de komende maanden! :)

  • Reageren
    Agneta
    31 maart 2015

    Wat heerlijk om te lezen. Erg herkenbaar ook. Zelf werk ik momenteel in revalidatie centrum als.maatschappelijk werker en voel me er helemaal thuis. Werken op de.kliniek met mensen die hersentrauma hebben. Ik heb hiervoor in ziekenhuis gewerkt als medisch maatschappelijk werker en dat vond ik ook helemaal top. Ik hoop in de medische sector te blijven want dat is waar mijn hart ligt. Naast drie dagen daar werken, werk ik ook nog als pgb er bij een gezin. Erg dankbaar werk ook om te doen.

    Ik vind dat we een van de mooiste, maar wel zware beroepen hebben, maar zou niet anders meer willen.

    Liefs Agneta

  • Reageren
    Jerney
    31 maart 2015

    Dat van het afstuderen als je 21 bent, meer dan 100 brieven schrijven en nergens de kans krijgen om op gesprek te gaan herken ik helemaal. Ik ben inmiddels 30, maar niets is zo frustrerend als klaar te zijn voor de arbeidsmarkt, maar er niet tussenkomen. Inmiddels weet ik dat het balletje uiteindelijk toch wel gaat rollen, dan maar met de jaren. Uiteindelijk kom je op jouw plek terecht, wanneer jij daar klaar voor bent in jouw leven. Dat is voor jou je eigen bedrijf. Ik weet zeker dat die droom werkelijkheid gaat worden, maar kennelijk is daar nog even voor nodig. Geniet van de aanloop, alle mooie ervaringen die je nu op doet en je zwangerschap. Jij komt daar wel! :-)

  • Reageren
    Charon
    31 maart 2015

    Hai,

    Ik ben een stille meelezer van je blog en was altijd al ontzettend benieuwd naar wat je nou precies deed als MWD’er. Zelf zit ik momenteel in de afstudeerfase van deze opleiding. Ik vind dat je een heel goed beeld schept van het vak en wat voor mogelijkheden je daarin hebt. Super! En wat een leuk PGB-werk doe je zeg, sjeetje daar ben ik wel jaloers op hihi.

    Succes bij het AC de komende maanden! :)

  • Reageren
    Patricia
    31 maart 2015

    Heel leuk om dit te lezen!
    Ik kom zelf ook uit de zorg en was dus benieuwd wat jij deed.
    Zag wel dat je korte momenten aan het werk was, dus dacht al iets van ambulant.
    Nu wat meer info, leuk om te lezen. Goed om te merken dat je zo snel al iets doet met de uitkomst van de enquete.
    Leuk dat je nu tijdelijk iets mag gaan doen wat je heel erg leuk vindt. En inderdaad, wie weet zit er voor de toekomst ook nog wat in!

  • Reageren
    Margot
    31 maart 2015

    Wat leuk en interessant om te lezen! Het klinkt als pittig, maar heel mooi werk.

  • Reageren
    Marieke
    31 maart 2015

    Leuk om (helemaal tot het einde ;)) te lezen! Ik vind het super interessant. Ook omdat ik vroeger zelf orthopedagoog wilde worden en ook een halfjaar pedagogische wetenschappen heb gestudeerd. Ik vind het super stoer dat je een eigen bedrijf wilt beginnen en weet zeker dat het je gaat lukken!

  • Reageren
    Marleen
    31 maart 2015

    Wat interessant om te lezen! Ik kom straks als ik mijn diploma heb ook in een uitzichtloze situatie zonder banen terecht. Ik ben ook al stappen aan het ondernemen om als zzp’er aan de slag te gaan als ik klaar ben met school. Hopelijk komt er bij mij ook iets uit!

  • Reageren
    Femke
    31 maart 2015

    Dit lijkt me een geweldig vak en ik moet zeggen (tot zover ik je daadwerkelijk ken) dat ik dit echt wel iets voor jou vind! Ik vond het interessant om zo’n artikel over je beroep te lezen, omdat ik eigenlijk ook niet precies wist wat het nou inhield :-) En wat gaaf zeg, je eigen bedrijf! Dat gaat je vast en zeker lukken!

  • Reageren
    Lisanne
    31 maart 2015

    Heel leuk om te lezen wat je doet! :) En die eigen praktijk, dat zit wel goed als ik het zo lees! Als je een keer tijd voor koffie hebt in Apeldoorn weet je me te vinden, haha!

  • Reageren
    Milou
    31 maart 2015

    Wat een mooi verhaal. Dit doet me wel beseffen dat juist jouw studie, de studie is dienen graag had willen doen. Inmiddels heb ik alweer en jaar mijn HBO Communicatie diploma maar het vinden van een baan is lastig. Wie weet toch ooit omscholen! Ik hoop dat je eigen praktijk in het nieuwe jaar goed gaat lopen!

  • Reageren
    Jorien
    31 maart 2015

    Ik heb heel erg genoten van je verhaal, heel boeiend en goed geschreven. Normaal hou je me echt geen 1500 woorden bij je maar nu wel! Super dat je dit doet, het past bij je. Veel succes voor de toekomst!

  • Reageren
    Deirdre
    31 maart 2015

    Prachtig zeg! Hoe jij je inzet voor de mensen die het zelf niet kunnen <3
    Heel veel succes in de toekomst en alles te combineren, ik heb er al ruim 6 jaar ervaring mee ;)

  • Reageren
    Food Love and Happiness
    31 maart 2015

    Super leuk om te lezen Rosanne! Mooie plannen voor een eigen praktijk, alles op z’n tijd maar in het nieuwe jaar hier fijn keihard voor aan de slag!

  • Reageren
    Ise
    31 maart 2015

    Erg leuk om te lezen! Je kan aan de manier waarop je schrijft echt zien dat dit iets is wat goed bij je past. Ik moet nog een tweede keus zoeken in geval dat ik niet mag starten bij fysiotherapie, misschien is dit dan ook wel een goede richting voor mij ;)

    • Reageren
      Roos
      5 april 2015

      Oeh wat spannend zeg, ik weet nog dat mijn man meedeed met de Loting voor fysio. Hij had geluk en werd ingeloot! Ik duim voor je :)!

  • Reageren
    Kimberley
    31 maart 2015

    Ik had zoiets stiekem al wel verwacht, maar heel gaaf om nu te lezen hoe het echt zit. Ik vind het super dat je nu weer een paar maanden kunt werken bij een organisatie waar jij je helemaal kiplekker voelt. Fijn ook om dat in je zwangerschap te doen, extra positief allemaal! Je bent een doorzetter en een topper!

  • Reageren
    joyce
    1 april 2015

    Wat een mooi stuk is dit. Super fijn hoe alles op zijn plaats valt uiteindelijk!
    Ikzelf ben afgestudeerd aan de PABO en ook daar is momenteel geen vast werk in te vinden. Ik heb het geluk gehad dat ik 2 zwangerschapsverloven mocht vervangen en dat ik daardoor al sinds eind november 4/5 dagen kon werken. Dit is de laatste week en nu heb ik tot de zomer nog 2 dagen en verder sta ik op de invallijst. Maar het wordt nog erg goed zoeken om iets anders te vinden.
    succes met je ‘nieuwe’ baan!

  • Reageren
    Vivian
    1 april 2015

    Ik volgde je blog al eerder, maar heb je net weer opnieuw ontdekt via Bloglovin’ en wat een herkenning! Ik vind het prachtig dat je maatschappelijk werker bent: kan me voorstellen dat het ontzettend zwaar is – je schrijft er heel mooi over – maar ik vind het heel knap hoe je erin staat. De herkenning vind ik vooral in het werk dat je doet: ik ben zelf een PGB-cliënt én slechthorend, dus daar kan ik behoorlijk goed over meepraten (: Ik blijf je zeker volgen, en nog gefeliciteerd met je zwangerschap!

    • Reageren
      Roos
      5 april 2015

      Hai Vivian! Leuk dat je me weer ontdekt hebt, fijn om te horen ;-)! Wat leuk dat je juist herkenning vind vanaf de andere kant!

  • Reageren
    angelique
    1 april 2015

    Wat leuk dat je dit deelt en erg interessant om te lezen

  • Reageren
    Maureen
    2 april 2015

    Wat een lang verhaal, maar ik heb het echt helemaal gelezen hihi! Heel erg interessant en totaal anders dan wat ik wil gaan doen met mijn toekomst. Ik vind ook echt dat je je eigen praktijk moet beginnen aan je blog te zien past dat helemaal bij je. Je hebt in ieder geval wel gelukt dat je een baan hebt kunnen vinden die bij je opleiding past, op dit moment is de toekomst erg onzeker omdat de banen nu niet voor het oprapen liggen. Dat is dan ook de voornaaste reden dat ik nu ga doorstuderen.

  • Reageren
    Bieke
    4 april 2015

    Hoi,

    Wat zou ik nu iemand als jou kunnen gebruiken. Ik heb sinds november de diagnose van borderline gekregen. Daarnaast moet ik voor het moment omgaan met een van de langste en heftigste depressie die ik tot nu toe had. Ik kan over enkele weken wel terug naar een psyciatrisch centrum, maar voor nu voelt het echt als spartellen.
    Hier in België vind ik niet goed de weg naar de gepaste hulpverleners. Nochtans is mij eigen schoonbroer ook maatschappelijk werker, maar ik hou hem liever als schoonbroer dan als hulpverlener.
    Ik wens je alle geluk en succes om aan je praktijk te beginnen. Geniet ook lekker van je zwangerschap.

    groetjes

    • Reageren
      Roos
      5 april 2015

      Hai Bieke, wat ontzettend naar dat je zo slecht in je vel zit en dat je geen fijne hulpverlener hebt. Ik vind het altijd zo jammer om te horen als mensen niet goed geholpen worden in de zoektocht naar iemand die bij je past en die je ook echt kan helpen. Ik wens je heel veel succes en sterkte voor nu en de toekomst. Je mag me altijd mailen, misschien dat ik dan eens met je mee kan denken!
      Liefs!

      • Reageren
        Bieke
        28 april 2015

        Hey Roos,

        Ik wou je even laten weten dat ik sinds vandaag opgenomen ben in een neuro-psychiatrische kliniek. Ik hoop daar de nodig steun en begeleiding te vinden.

        Liefs

        • Reageren
          Roos
          1 mei 2015

          Wat lief dat je nog even een reactie achter laat Bieke! Ik hoop met je mee! Heel veel sterkte en succes, zet ‘m op! <3 Liefs xx

  • Reageren
    Zina
    4 april 2015

    Wat leuk om dit te lezen als maatschappelijk werker in spé. Wat ik zo leuk vind aan deze studie is dat je er zoveel kanten mee op kan, zoals jij ook al laat zien. Het nadeel is wel dat de banen nu écht niet voor het oprapen liggen. Ik moet na dit schooljaar nog één jaar en ik hoop heel erg dat er daarna weer wat meer banen zijn.. Hoewel ik echt nog steeds niet weet wat ik wil, ik loop nu stage bij een wijkteam en dat vind ik heel erg leuk, maar wat mijn specialisatie gaat worden? Geen idee.
    Trouwens, welke minor heb jij gedaan?

    • Reageren
      Roos
      5 april 2015

      Leuk dat je ook MWer wil worden! Het is idd erg leuk dat je er zoveel kanten mee op kan maar je mag al blij zijn als je ook maar ‘ergens’ terecht kan voor werk. Zo jammer! Ik heb gekozen om geen specialiserende minor te doen maar een verbredende minor. Ik heb gekozen voor complementair werken, google maar eens :)! Ik vond het erg leuk en goed te doen! XX

  • Reageren
    Annelies
    5 april 2015

    Het lijkt me dat je echt een job hebt die helemaal bij je past. Geweldig om zo’n enthousiast artikel te lezen. Nog veel succes in je verdere loopbaan!

  • Reageren
    Merel
    7 april 2015

    Ik had helemaal niet door dat het zo’n lang artikel was. Je hebt het zo leuk en duidelijk geschreven dat het lezen vanzelf ging. Zelf doe ik iets totaal anders (entertainmentbranche) maar erg leuk en interessant om te lezen wat jij precies allemaal doet. Lijkt me wel een heftig vak waarvoor je stevig in je schoenen moet staat. Maar wat fijn dat je nu een plekje hebt waarbij je je echt goed voelt.

  • Reageren
    Mahwish
    12 april 2015

    Hier nog een maatschappelijk werkster. Jammer dat wij ons sinds kort officieel niet meer zo mogen noemen… leuk om te lezen wat jij precies doet.

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge