Mijn borstvoedingsverhaal

borstvoeding:flesvoeding

Nadat het 2 dagen na mijn bevalling gelukt was om toch die borstvoeding op gang te krijgen was ik enorm blij. Er zaten best wat dingen tegen namelijk. Kindjes die met de vacuum pomp gehaald zijn, zijn bijvoorbeeld vaak de eerste dagen nog te zwak om aan de borst te kunnen drinken. En omdat ik die eerste dagen ook vreselijk zwak was bleek het vrij bijzonder te zijn dat die borstvoeding zo goed op gang kwam. Geweldig. Ik had het idee om minstens een half jaar zelf te voeden maar na 8 weken zijn we helaas over moeten gaan op de fles. Waarom en hoe ik er inmiddels tegenaan kijk vertel ik je vandaag.

Ik vertelde al eerder dat we, toen Flynn bijna 8 weken was, naar het consultatiebureau gingen en dat Flynn helemaal niet goed gegroeid bleek te zijn. De situatie was zorgelijk te noemen en er werd mij in eerste instantie aangeraden om te stoppen met borstvoeding. ‘Geen sprake van was het eerste wat ik zei’. Ik ga niet zomaar stoppen met de borstvoeding? Maar hoe heeft dit kunnen gebeuren? Kreeg Flynn niet genoeg? Was mijn borstvoeding niet voldoende of lag het aan het aantal voedingsmomenten.

In de eerste week dat we thuis kwamen uit het ziekenhuis liep de borstvoeding goed, alleen waren mijn tepels helemaal kapot. Tot bloedens toe. Blijkbaar is het zo dat vrouwen met een hele blanke huid zoals ik een veel ‘teerder’ huidje hebben. Hierdoor krijg je sneller last van kapotte tepels. Niet handig. Flynn kreeg dit bloed van mij ook binnen en ondanks dat de kraamverzorgster zei dat het niet erg was voelde ik mij er niet prettig bij. Daarnaast deed het ook nog eens héél erg veel pijn. Ik besloot om mijn tepels even rust te geven door het gebruik van een tepelhoedje.

Een tepelhoedje is een stukje siliconen wat je over je tepel heen legt en wat je tepel beschermt. Wat een verademing kan ik je zeggen. Ik smeerde een aantal dagen goed met tepelcreme en het leek weer de goede kant op te gaan. Maar het voeden met het tepelhoedje ging zo goed dat ik er eigenlijk niet meer echt over nadacht. Flynn huilde, tepelhoedje op mijn tepel, aanleggen en klaar. Het leek zo goed te gaan dat ik daar geen verandering in wou aanbrengen.

Aangezien Flynn in de eerste weken heel goed groeide konden we overgaan op voeden op verzoek. Dat verzoeken, daar was hij alleen niet zo heel goed in. Maar omdat hij goed groeide, vrolijk en energiek was dachten we gewoon dat we een lekker slaapkopje hadden en een hele tevreden baby. We moesten hem vaak wakker maken om te voeden en de nachten sliep hij al snel door.

We waren een paar weekjes niet op het bureau geweest en toen we eenmaal kwamen voor zijn entingen bleek dus dat hij helemaal niet goed groeide en te weinig voeding binnen kreeg. Het bleek een combinatie van 2 dingen te zijn.

  1. Wij hebben een heel tevreden baby. Waar de ene baby niet genoeg te drinken kan krijgen, is de ander (zoals Flynn) tevreden met wat hij krijgt. Ook als dit te weinig is. Hij liet zich gewoon niet goed genoeg horen. Waar dat aan ligt is niet helemaal duidelijk, ik was vroeger ook een hele makkelijke baby vertelde mijn moeder en de consultatiebureau arts gaf aan dat het echt een kwestie van karakter is.
  2. Het gebruik van het tepelhoedje. Ik had er NOOIT zo lang mee door moeten gaan. Wat het namelijk is: door een tepelhoedje moet een baby veel harder zuigen om dezelfde hoeveelheid melk binnen te krijgen dan wanneer hij rechtstreeks aan de tepel zuigt. Hierdoor wordt hij sneller moe en vind hij het wel snel prima (zie punt 1) en hoe minder vraag, hoe minder aanbod (melk). Mijn voeding was dus ongemerkt enorm terug gelopen.

Ik schrok hier enorm van en ik was ontzettend verdrietig. Ik voelde me op de één of andere manier persoonlijk aangevallen. Hoezo lag het aan mijn voeding?? Dat had ik toch heus wel gemerkt! Ik had hem notabene ’s morgens nog zelf gevoed.

Slaat nergens op natuurlijk, en met je hoofd weet je dat wel maar met mijn hart voelde het alsof ik faalde als moeder. Ik kan mijn eigen kind niet genoeg voeding geven, dat had ik toch moeten zien? Hoe had ik zo stom kunnen zijn om door te gaan met dat stomme tepelhoedje? Ik wou dat ding wel ritueel verbranden.

Ik belde eenmaal thuis gelijk de lactatiekundige en we begonnen met het maken van een plan. Om de 3 uur een kwartier laten drinken aan beide borsten, daarna 100cc flesvoeding aanbieden en daarna beide borsten helemaal leeg kolven. Een dagtaak, maar vol goede moed begonnen we hiermee. Maar de eerstvolgende keer na het gesprek op het consultatie bureau wou Flynn niet bij me drinken. Hij was compleet overstuur, gefrustreerd, en hij was niet de enige. ZELFS FLYNN IS BOOS OP MIJ! Ik voelde me zo enorm verdrietig en afgewezen. We besloten hem de fles te geven en toen ik ging kolven kwam er niks. Misschien 30cc maar mijn voeding bleek compleet gestagneerd. De lactatiekundige vertelde dat dit geheel psychisch kan zijn. Omdat ik mij zo verdrietig voelde en die middag zo geschrokken was kan het zijn dat je melkproductie er gewoon even mee stopt. Niet opgeven en doorgaan zei ze, dan komt het vast weer goed.

We zijn nog een paar dagen zo doorgegaan en mijn voeding kwam wel weer iets op gang maar helaas niet voldoende. Ik heb uiteindelijk nog 2 weken 3 keer per dag gekolfd, zo kon ik hem van de 7 flessen nog 2 met mijn melk geven, maar uiteindelijk liep het zo terug dat ik sinds vorige week helemaal gestopt ben. Ik heb er nu vrede mee.

Ik had nog veel meer kunnen proberen, ik had hem meer aan kunnen gaan leggen en het nog veel langer kunnen blijven proberen maar ik vind het inmiddels goed zo. Ik wil het beste voor Flynn en wij zijn er van overtuigd dat het uiteindelijk de fles was geworden. Hij was zo gefrustreerd iedere keer aan mijn borst. Krijsen terwijl hij mijn tepel in de mond had, gewoon omdat er niet genoeg melk uitkwam. Dit was zo zielig en zo frustrerend, ook voor mij. Het is goed zo.

Bij de volgende zal ik veel voorzichtiger zijn met het gebruik van een tepelhoedje want als ik die niet gebruikt had denk ik dat ik veel langer had kunnen voeden. Misschien een tip voor jullie, vraag goed advies als je overweegt een tepelhoedje te gaan gebruiken.

Zo, dat was mijn verhaal. Ik ben heel erg benieuwd naar jullie verhaal! Misschien dat we er allemaal tips uit kunnen halen want uiteindelijk vind ik borstvoeding het mooiste wat er is. Wat fijn, wat intiem ook.

Veel liefs!

handtekening rosie

Gerelateerde artikelen

18 reacties

  • Reageren
    chucky1012
    10 december 2015

    Geeft helemaal niets en ik weet hoe men zicht voelt als borstvoeding geven
    niet goed gaat.
    Maar als ouder weet men niet waardoor het komt.
    Dat is het ergste.
    Gelukkig gaat het nu beter.
    Wat een tevreden baby.
    Mijn kind had vanaf de eerste keer dat ze borstvoeding kreeg al problemen.
    Ze spuugde jarenlang alles uit.
    Moest speciale melk kopen.
    Bleek na jaren dat het een allergie was.
    Mijn tepels waren ontstoken en de kleding zat helemaal onder.
    Dit gun je niemand.

    Xoxo

  • Reageren
    Paola
    10 december 2015

    Ik kan me het gevoel van falen goed voorstellen, maar hier kun jij natuurlijk niks aan doen en ik ben blij dat je dat zelf ook bent gaan inzien! Ik denk dat je genoeg pogingen hebt gedaan om het te laten slagen, maar als het niet wil dan wil het niet en het moet iets fijns tussen jou en Flynn zijn en dat was het zo te lezen niet meer!

  • Reageren
    simpel, met een snufje liefde
    10 december 2015

    Het leed dat borstvoeding heet zeg ik maar altijd. Als het goed gaat heb je geluk en kun je ervan genieten, gaat het allemaal moeilijk dan is het heel stressvol.
    Ik heb 4 weken borstvoeding gegeven, eigenlijk was het meer kolven want de jongens konden niet bij mij drinken. Ik heb ook het tepelhoedje gebruikt maar het werkte bij mij ook niet goed. Toen ze thuis kwamen na 4 weken ziekenhuis was het na de eerste dag meteen duidelijk, die borstvoeding gaat niet lukken. Ik ben ook meteen overgestapt op flesvoeding, vooral toen ik een dubbele borstontsteking kreeg.
    Voel je niet schuldig, bij heel veel vrouwen lukt het niet, als het wel lukt ik het mooi, lukt het niet dan is het ook goed.

  • Reageren
    Tineke
    10 december 2015

    Toevallig heb ik ook net mijn bv uitgetypt en komt dat binnenkort online ;)
    Het lijkt wel wat op het jouwe: bij de 4 maanden afspraak was ze opeens een stuk afgevallen. Ben toen begonnen met om de 2 uur voeden, en dat nog een tijdje vol gehouden, maar vanaf 6 maanden was ik het zat en ben ik héél rustig gaan afbouwen.. Maanden lang heb ik nog 1x bv per dag gegeven, ben er pas een paar dagen terug mee gestopt. Vond dat altijd zo gezellig in de ochtend :)

  • Reageren
    Jess
    10 december 2015

    Ellie hapte de eerste dag wat ‘raar’, maar leek tevreden. Ik kreeg heel snel een tepelhoedje op mijn borst in het ziekenhuis. Ik had mij op voorhand gek geïnformeerd en wist dat een tepelhoedje vaker meer slecht dan goed doet en gooide het na een voeding de vuilbak in. Nu ik dit verhaal lees ben ik zo blij dat ik in ging op de raad van de vroedvrouw. (Wat niet gemakkelijk is als nieuwe mama). Ik denk altijd:’ als je kind maar eet en groeit’. Je hebt je best gedaan en meer kon je niet doen!

  • Reageren
    Saskia
    10 december 2015

    Heftig verhaal! Lijkt me behoorlijk frustrerend voor jou als moeder zijnde. Maar je hebt het in ieder geval geprobeerd!

  • Reageren
    Frauke
    10 december 2015

    Wat interessant om dit allemaal te lezen, zeker voor iemand die met dat soort dingen geheel onbekend is :-). Wel ontzettend jammer dat het borstvoeden zo moeilijk is gelopen, kan me inbeelden dat dat even moeilijk is. Maar een flesje is even goed (en praktisch)! Ben er zelf prima groot mee geworden, haha. Langs de andere kant ook wel leuk om te horen dat Flynn een gemakkelijk mannetje is, fijn toch dat ‘ie zo’n karakter heeft :D X

  • Reageren
    Michelle
    10 december 2015

    Wat knap dat je nog zo lang hebt volgehouden. Heftig als het niet lukt terwijl je er alles aan doet om het wel te laten slagen. Heel fijn dat je er nu vrede mee hebt dat het is zoals het is! Je hebt die intieme momentjes samen gelukkig wel beleefd.

  • Reageren
    Kimberley
    10 december 2015

    Echt, het ligt niet aan jou. Ik begrijp echt wel dat je er verdrietig van werd. Zelf heb ik het twee keer meegemaakt dat het niet ideaal ging. Mijn zoontje wilde helemaal geen borstvoeding en omdat hij controles voor zijn niertje kreeg, werd hij al snel door zusters aan de flesvoeding gedaan. Een dikke borstontsteking later, had ik echt geen melk meer en dat was het. Zo, poef. Geen borstvoeding. Bij mijn dochter wilde ik het wel heel graag geven. Is gelukt, alleen inderdaad, kapotte tepels, bloeden, tepelhoedje. Nu was Kayla hartstikke gulzig, dus dat ging goed… Totdat ze bij drie maanden al tanden kreeg en alles kapot beet, door het tepelhoedje heen. Toen moest ik wel stoppen. Bij dit kindje (ik ben weer zwanger!) wil ik het nog een keer proberen, driemaal is scheepsrecht :)

  • Reageren
    kim
    10 december 2015

    Lijkt me inderdaad enorm lastig! Ik heb zelf geen borstvoeding gegeven. In mijn zwangerschap voelde dit voor mij niet goed.

  • Reageren
    joyce
    10 december 2015

    Ik heb Sofie vanaf het begin gevoed met een tepelhoedje ivm vlakke tepels. Uiteindelijk nog in de kraamweek tepelhoedje aan de kant gegooid en het ging goed. Tot ik allerlei ontstekingen had. Ellende! Bij een eventuele derde ga ik het niet meer proberen. Ik heb een onwijs lelijk litteken op mijn borst en dat vind ik jammer.

  • Reageren
    Barbara
    10 december 2015

    Hier na 5 weken en 3 borstontstekingen ook gestopt. Ik ging er zelf bijna aan onderdoor heb me zo Ziek gevoeld de eerste weken. Heb af en toe nog wel heel moeilijk mee dat hij nu niet meer de borst krijgt ( hij is nu 8 weken) het slijt wel gelukkig en de huisarts zei tegen mij dat hij niks heeft aan een ongelukkige of stressende moeder.

  • Reageren
    Melle
    11 december 2015

    Wat een mooi verhaal. Ik mag dan wel geen kinderen hebben maar de manier waarop je omgaat met zulke moeilijke keuzes, dat je het beste wilt voor je kindje maar dat je het eigenlijk zelf ook niet zo goed weet – wie eigenlijk wel? – vind ik echt ontzettend knap. Dát is ook moederschap en volgens mij doe je dat supergoed.

  • Reageren
    Jennifer
    11 december 2015

    Oh Rosanne, wat ontzettend jammer dat het zo heeft moeten lopen met je borstvoeding. Soms krijg je gewoon echt klotenadvies en maakt dat alleen maar onzeker. Borstvoeding is inderdaad erg psychisch, ik merkte ook een kleine dip met kolven op m’n werk toen ik tegen afstuderen aan zat, etc. Maar als je net een paar weken moeder bent, dan merk je dat soort dingen helemaal niet zo snel op, is er zoveel waar je aan moet denken dat je sommige dingen helemaal vergeet, zoals een simpel tepelhoedje. Daar kun je echt helemaal niks aan doen hè! En iedere dag die Flynn borstvoeding heeft gehad is er één geweest. Je hebt hem echt wel een goede start gegeven, en hij heeft nog jaren de tijd om zich vol te proppen met Mac Donalds en Burger King. Komt goed! ;)

  • Reageren
    Nelly
    12 december 2015

    Hoi,
    ten eerste…..je hebt je best gedaan en je hebt er nu vrede mee.
    Ik heb onze 5 kids allemaal vrij lang borstvoeding gegeven.
    Daar heb je niets aan maar tepelkloven……daar kan ik je genoeg over vertellen. Ja ook het bloed. En inderdaad heeft de baby daar niets van. Het blijft akelig en zeker bij de eerste heb ik 3 maanden lang ellende gehad. het is ook de onervarenheid en het wennen aan moederschap.
    Ik heb bij 4 kids kloven gehad. Inderdaad, blanke huid, iets van roodharige of zo…. en dan ook vrij grote borsten. Bij de 1e ging het pas echt goed toen ik liggend ging voeden, minder last van de grote borsten want ze konden de tepel minder goed pakken.
    Tepelhoedjes heb ik nooit gebruikt maar de pijn….dat weet ik nog wel. Alleen bij de laatste had ik geen last van kloven omdat ik dus nog voeding gaf aan degene boven hem. Tandemvoeden…..
    Het is echt een kwestie van heeeeeel goed aanleggen. En niet te lang laten sabbelen. Maar het janken omdat je niet genoeg voeding hebt, ken ik wel. Je leert van iedere ervaring en ook is ieder kind anders. Succes voor een eventuele volgende keer.

  • Reageren
    Rosalie
    15 december 2015

    Hoi Rosanne,
    Wat ontzettend dapper dat je dit gedeeld hebt op je blog! Ook wel een beetje “fijn” aangezien ik hier nog nooit over had gehoord. Dus voor mij is het wel fijn om te weten. Dank je wel daarvoor! Maar ik kan me voorstellen dat het vreselijk naar is/moet zijn geweest. Heel heftig!
    Ikzelf schrik altijd best wel als mensen hun kinderen flesvoeding geven, aangezien in veel flesvoeding GMO zitten (genetisch gemodificeerde organismen) wat slecht voor mensen is, maar voor kinderen al helemaal een slecht begin. Gelukkig heb je ook wel biologische flesvoeding waar dat niet in zit en heb je Flynn de eerste weken met de borst gevoerd, waardoor hij als het goed is veel goede stoffen binnen heeft gekregen.
    Veel plezier met je moederschap ❤

  • Reageren
    Sabien
    17 december 2015

    Amai, we hadden al bijna dezelfde bevalling en ook dit is weer treffend. Na 8 weken gestopt nadat ik 6x per dag aan een kolf lag en er zelf aan onderdoor ging! Binnenkort ben ik er aan toe om ook mijn verhaa uit te typen…

  • Reageren
    Marieke
    3 januari 2016

    Hoi Rosie,

    Ik ben vandaag toevallig op je blog terecht gekomen. Een herkenbaar verhaal, vooral al die twijfels die je dan als moeder hebt. Vooral bij de eerste, dan heb je nog geen idee en wil je alles goed doen. Gefeliciteerd met jullie kleine man!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge