Als je baby niet de enige is die huilt op de terugvlucht

vlieftuig Flynn

Als je kind niet de enige is die loopt te janken op de terugvlucht weet je dat het één groot drama is.. Toch? ;-)

Donderdagavond om 20.00 vlogen wij terug van Antalya naar Dusseldorf. We werden om 17.00 met een busje opgehaald bij het hotel en Flynn had het laatste half uurtje nog even lekker in de kinderwagen liggen slapen. In de bus vermaakte hij zich prima met sabbelen op een servetje (jaja, jumm ;-)!) en naar buiten kijken. Eenmaal op het vliegveld merkten we al wel dat hij erg moe was. En daar begon ik mij al lichtelijk zorgen te maken. Flynn is namelijk geen baby die lekker op je schoot in slaap valt! In de kinderwagen of in bed, daar wil hij slapen maar verder niet.

Eenmaal in het vliegtuig ging het opstijgen prima. We gaven hem, tijdens het opstijgen, zijn hapje en hij gaf geen kik. Lekker eten, helemaal goed. Na het hapje was hij zo moe dat we even (hoopvol) dachten dat hij lekker in slaap zou vallen. Maar helaas ging dat feest niet door! Vrij snel daarna begon hij te huilen en was hij niet meer af te leiden met speeltjes. Zelfs mijn mobiel was niet langer interessant (hiermee al mijn principes overboord gooiende, maar who cares op zo’n moment). Even rondlopen op de arm hielp ook niet en het huilen ging over in oorverdovend, hysterisch gekrijs. Hij was zó ontzettend moe maar hij kon onmogelijk in slaap vallen. Hij was zo rood als een tomaat, het was hartstikke warm in het vliegtuig, en hij zweette zich een ongeluk. Wiegen, zingen, lopen, afleiden. Niks hielp. We kregen het warmer en warmer en steeds meer mensen begonnen te kijken.

Gelukkig waren de stewardessen SUPER lief. Ik mocht met Flynn in het stukje waar zij werken staan om een beetje van al die starende blikken af te zijn en wij probeerden op alle mogelijke manieren Flynn in slaap te krijgen. Na ruim anderhalf uur huilen stond mij het huilen ook nader dan het lachen. Ik voelde mij zo wanhopig. Uiteindelijk heb ik Flynn in de draagdoek gedaan en na ruim een kwartier schudden, zingen en wiegen was hij nog steeds niet in slaap. Toen de piloot moest eten en eigenlijk ‘mijn plekje’ nodig had maar zei dat ik rustig mocht blijven zitten en hij wel staand zou eten barste ik in tranen uit.

Niet zozeer om het huilen van Flynn, je wanhopige gevoel of mijn hoofd die bijna explodeerde van het gekrijs maar het feit dat iedereen zo ontzettend lief was voor ons. Juist op het moment dat je dat zo hard nodig hebt. We mochten gebruik maken van hun plek, ze probeerden Flynn aan het lachen te maken, schonken glaasjes water voor ons in en zeiden dat het niks uitmaakte en dat het vaker gebeurde. Daar op dat moment had ik het even zo hard nodig dat iemand aardig voor me was en dat totaal onbekende mensen, die waarschijnlijk ook zere oren kregen van het hysterische gekrijs van Flynn, zoveel empathie tonen. Geen enkele keer hun irritatie laten blijken maar alleen maar zeggen ‘i have twins, i know the feeling’.

Uiteindelijk viel Flynn in slaap in de draagdoek. Helaas werd hij na 25 (heerlijke) minuten weer wakker en begon het verhaal weer van voor af aan. Uiteindelijk hebben we hem met zijn fruithapje rustig weten te krijgen en viel hij, een half uur voor de landing, uitgeput op mijn schoot in slaap.

Wat een opluchting toen we eindelijk het vliegtuig konden verlaten. Gelukkig waren de koffers er snel en in de auto naar huis sliep hij als een roosje.

Wat ik eigenlijk wil zeggen met mijn verhaal is niet hoe ‘zwaar’ we het toch hadden met een huilende baby of wat ook. Je weet dat als je gaat vliegen dat het goed (heenweg) of minder goed (terugweg) kan gaan. Ik wil zeggen dat ik nu al weet dat ik nooit van mijn leven zal vergeten hoe lief deze mensen voor mij waren. Wat voor enorm goed gevoel zij mij gaven terwijl ik de wanhoop nabij was. Dat je met een klein beetje vriendelijkheid zoveel voor iemand kan betekenen. Ik denk dat de stewardess geen flauw idee heeft dat het zoveel voor mij betekende op dat moment maar ik ben haar enorm dankbaar. Een klein gebaar kan zo groots zijn voor een ander. Zonder dat je het zelf in de gaten hebt :)

handtekening rosie

Gerelateerde artikelen

21 reacties

  • Reageren
    Rachelle
    9 mei 2016

    En weet je wat ik nu zo bewonder aan jou? Dat de nadruk niet ligt op de minder prettige vliegervaring, maar dat je juist zo dankbaar kunt spreken over de manier waarop jullie geholpen zijn. Ik ben dol op jouw positiviteit! <33.

  • Reageren
    Sabrina
    9 mei 2016

    Ah ik kan me heel goed voorstellen hoe moedeloos je ervan wordt als het huilen maar niet stopt. Wat super dat de stewardessen er zo mee om gingen zeg, heel erg fijn! Fijn dat alles is goed gekomen uitgeindelijk!
    Sabrina onlangs geplaatst…NOHEELSREQUIRED | OpvallenMy Profile

  • Reageren
    Amber
    9 mei 2016

    Alleen al hoe jij de crew beschrijft geeft me een warm gevoel, ik vind het zo aardig van ze!

  • Reageren
    Suzanne
    9 mei 2016

    Aaw wat een mooi artikel, Roos! Het lijkt mij ook vreselijk moeilijk, vooral om met die starende blikken om te gaan. Ik denk dat je pas als je zelf ouders wordt kunt begrijpen hoe moeilijk het soms is om een baby stil te krijgen. Arme Flynn ook in dat warme vliegtuig! Ik vind het ook echt tof hoe de bemanning op jullie heeft gereageerd, en erg mooi om te zien hoe je hen hier dan ook prijst! Dat belet je dan in ieder geval niet om vaker met Flynn op vliegvakantie te gaan, toch? :) Hopelijk zijn jullie weer lekker thuis en enigszins aan het genieten van het mooie weer hier!

  • Reageren
    Lieke
    9 mei 2016

    Wat mooi omschreven. Voor hen waarschijnlijk “normaal” maar tegenwoordig zo bijzonder! :)
    Lieke onlangs geplaatst…Outfit of the day #28 | Shopping & DreumesMy Profile

  • Reageren
    Astrid
    9 mei 2016

    Wat fijn dat het personeel zo aardig was! Meestal heeft het cabine personeel niet heel veel moeite met huilende kinderen, dat zijn ze wel gewend. Het is inderdaad meer het gedoe, je krijgt het zelf ontzettend heet en al die blikken van medepassagiers… Gelukkig (na +/- 200 vlieguren met twee kinderen) nog nooit last gehad dat de kids zo erg huilde, maar het kan iedereen gebeuren
    Astrid onlangs geplaatst…WIN 4x een kaartje voor de Koningin Juliana TorenMy Profile

  • Reageren
    Yvonne
    9 mei 2016

    Ach jeetje, wat een vlucht… kan me je gevoel helemaal voorstellen, ook al hebben we dit zelf gelukkig nooit meegemaakt. Wel is me, sinds we zelf kinderen hebben, opgevallen hoe ontzettend lief en behulpzaam vliegtuigpersoneel is! Altijd even een aai, babbeltje of lach voor onze kids, en alleen dat al is zo fijn. Hopelijk gaat het een volgende keer veel beter met het vliegen voor jullie!!

  • Reageren
    Jess
    9 mei 2016

    Oh, lieverd :-).
    Ik heb sinds de komst van Ellie ook al vaak met tranen in ogen gestaan omdat mensen vriendelijk zijn. (Ook omgekeerd jammer genoeg). Hier ook een baby die enkel in bed of kinderwagen slaap, dus dapper van je om te vliegen. Nu lekker thuis en geniet ervan.
    Jess onlangs geplaatst…Recept: Pannenkoeken met moedermelkMy Profile

  • Reageren
    Jodi - liefthuis
    9 mei 2016

    Wat verschrikkelijk fijn dat er mensen voor je waren toen je dat even nodig had. Mooi dat je dit beschrijft
    Jodi – liefthuis onlangs geplaatst…Life of Lief thuis….April: rugby, vrienden, kraamvisite en veel genieten…My Profile

  • Reageren
    Tamara
    9 mei 2016

    Ahhhhh lieverd! Eerst dikke knuffel voor jou!

    Wat ontzettend fijn dat ze zo lief en behulpzaam waren. Wat kun je je dan wanhopig en radeloos voelen he?
    Tamara onlangs geplaatst…De 11 maanden sprong die mijn baby in draak veranderde.My Profile

  • Reageren
    Sanne
    9 mei 2016

    Weet je wat bij ons hielp? Wii maakten van de twee uitgeklapte tafeltjes een bedje, legden daar een soort matrasje op en klaar was het bedje! Ik geloof dat wij het oude oprolbare matrasje uit de reiswieg gebruikten. Was voor ons echt een uitkomst aangezien onze baby ook echt niet op schoot wilde slapen.

  • Reageren
    Rowan
    9 mei 2016

    Wat een mooie boodschap. Ik krijg er gewoon kippenvel van, zo mooi beschrijf je het!

  • Reageren
    Marjoleine
    9 mei 2016

    Aaww jeetje ik kan me je gevoel helemaal voorstellen, wat voel je je dan moedeloos! Super fijn dat iedereen zo lief was, heel fijn stukje heb je geschreven.
    Marjoleine onlangs geplaatst…Short tip: Zomerse & kleurrijke shortsMy Profile

  • Reageren
    Maris Maria Renne
    10 mei 2016

    Ik moest eens 2,5 uur vliegen met mijn peuter die een oorontsteking had. Vanwege turbulentie moest iedereen de hele reis met gordel om in zijn eigen stoel blijven zitten, ik kon mijn krijsense kind dus niet op schoot nemen om te troosten. Dit waren echt de langste uren van mijn leven… Wat super van dat cabinepersoneel dat ze jullie zo liefdevol en begripvol hebben opgevangen en dat dit ook kon!
    Twee jaar geleden zat ik (kinderloos) 6 uur in een vliegtuig en in de rij naast mij zat een radeloze vader met een krijsende baby. Die heb ik toen afgeleid en in slaap gekregen en ik kon toen ook alleen maar zeggen: “been there/feel your pain…”
    Maris Maria Renne onlangs geplaatst…Burger met Spinazie & Blauwe KaasMy Profile

  • Reageren
    Margot
    10 mei 2016

    Pff dat klinkt pittig! Maar wat ontzettend fijn dat die mensen zo lief voor jullie waren!
    Margot onlangs geplaatst…Dagboek: ZonnigMy Profile

  • Reageren
    Anneleen
    10 mei 2016

    Ik krijg een beetje kippenvel van dit stukje… Zo mooi geschreven! Je liet al weten via instagram dat de vlucht totaal niet was meegevallen… Maar wat fijn dat het personeel op het vliegtuig wél hartverwarmend en vriendelijk was! :)
    Anneleen onlangs geplaatst…Paris, tu es belle!My Profile

  • Reageren
    Charlotte
    10 mei 2016

    Wat een fantastisch vluchtpersoneel! <3
    Charlotte onlangs geplaatst…Demak’Up Detox Water Challenge unboxingMy Profile

  • Reageren
    Daniëlle
    10 mei 2016

    Wat heb je dit mooi beschreven! Een hele dikke pluim voor het vliegtuigpersoneel! Heel lief!
    Daniëlle onlangs geplaatst…Tosti van suikerbrood met appelMy Profile

  • Reageren
    Madelaine
    11 mei 2016

    Wat fijn dat ze je zo goed hielpen! Ik zou het anders ook niet meer weten.
    Madelaine onlangs geplaatst…I’m not a regular mom, I’m a cool mom.My Profile

  • Reageren
    Kim
    11 mei 2016

    Wat een top ‘service’ zeg! Lijkt me inderdaad lastig wanneer je kindje maar niet rustig is te krijgen. Wel gek trouwens dat het zo warm was in het vliegtuig, zelf kan ik daar ook helemaal niet tegen, dus ik begrijp Flynn wel ;)
    Kim onlangs geplaatst…30 graden, tentamens en sporten!My Profile

  • Reageren
    Maaike
    15 mei 2016

    Ai, ik voel de wanhoop…. Maar wel heel, heel fijn dat er dan van die lieve mensen zijn :)

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge