Mindstyle: vallen en opstaan

vallen en opstaan

Ik herinner me het nog als de dag van gisteren: mijn eindstage op mijn opleiding tot maatschappelijk werker. Tijdens iedere beoordeling kreeg ik hetzelfde te horen: Rosanne, je moet leren fouten maken! En ik begreep het niet. Ik werkte zo hard, deed zo vreselijk hard mijn best en ik moest fouten leren maken?! Hoe leer je om fouten te leren maken? Wanneer moest ik die fouten dan maken? Maar ik ga toch niet extra fouten maken? Natuurlijk probeerde ik het te begrijpen maar ik kon het niet. Natuurlijk begreep ik wel wat ze er mee bedoelden maar hoe ik dit moest aanpakken, geen idee! Door verschillende factoren in mijn leven was ik zo gebrand op het ‘goed doen van alles’ dat ik niet in de gaten had dat je vaak nog meer leert door een keer flink op je smoel te gaan dan door problemen uit de weg te gaan. Want dat is wat ik deed, ik maakte de fouten niet, ik loste ze al op voordat ze plaats hadden kunnen vinden.

Ik heb geleerd hoe belangrijk het is om fouten te maken. Om fouten te durven maken. Ik hield mij krampachtig vast door alles goed te doen (‘ik heb hier verdorie niet met machines of producten te maken, ik werk met mensen! Daar kan ik toch geen fouten bij maken’?) en dat stopte mij in mijn leerproces. Nu achteraf denk ik dat mij wel zo eenvoudig gezegd werd dat ik fouten moest maken maar dat ik dit niet durfde doordat ik mij niet veilig voelde. Ik heb geen leuke stagetijd gehad en was iedere dag bang dat mij gezegd werd dat ik mijn stage niet zou houden. Nu denk ik: logisch dat ik geen fouten durfde te maken, er was helemaal geen ruimte voor.

vallen en opstaan 2.

Uiteindelijk heeft deze stage mij enorm sterk gemaakt. Juist doordat ik mij er niet op mijn plek voelde en 10 maanden lang, 4 dagen per week gebikkeld heb (en 3 avonden per week huilde omdat ik mij zo verschrikkelijk voelde).. Dit was voor mij het vallen en het afstuderen was het opstaan. Doordat ik mij al die tijd al zo rot had gevoeld was het een verademing. Daarnaast was alles in vergelijking met mijn stage appeltje-eitje. Bring it on.

Deze enorme val heeft mij sterk gemaakt. Heeft er voor gezorgd dat ik mijn afstuderen gemakkelijk behaald heb, dat ik mij tijdens mijn afstudeerpresentatie niet van de wijs heb laten brengen door kritische docenten. Het zorgde ervoor dat ik leerde dat ik boven mensen kon staan, mij niet meer door alles liet raken en al helemaal niet meer liet afkraken.. Dat ik de kritische woorden richting mij amper nog hoorde maar er tussen de regels door alleen maar onzekerheid van de spreker zelf uit hoorde. Dat ik wist dat ik sterk genoeg was om al die klote maanden door te komen en nog steeds niet gebroken was. Ik ben flink diep gevallen maar ik ben ook heel snel weer opgestaan.

Wat er ook gebeurd in het leven, jij zal weer opstaan. Je zal je rot voelen maar je weet dat bloemen regen hebben om te groeien. Dat sterren het donker nodig hebben om te stralen en dat, wat er ook gebeurd, na een donkere nacht de zon weer op zal komen. Dat na de koude winter de zon in de lente weer zal schijnen en hoe een omgehakte boom zijn wortels niet verloren is.

Pak alle ervaringen uit als cadeautjes want wat er ook op je pad komt, wat er ook gebeurd, alle ervaringen leren je lessen. En van deze lessen wordt je enkel sterker.

handtekening rosie

Gerelateerde artikelen

21 reacties

  • Reageren
    Lisa
    13 mei 2014

    Onwijs mooi beschreven! Erg knap van je dat je zo’n nare periode toch hebt weten om te buigen en dat je er sterker van bent geworden :)

  • Reageren
    Lauriëtte
    13 mei 2014

    Wat mooi geschreven, echt een soort peptalk! Het is moeilijk om op de nare momenten in te zien dat het weer beter wordt, maar het is inderdaad zo dat je er achteraf positief op terug kijkt en er alleen maar rijker door bent geworden :)

  • Reageren
    MySimplySpecial
    13 mei 2014

    Wat een mooi stukje! Helemaal waar!

  • Reageren
    Karlijn
    13 mei 2014

    Vallen en opstaan, pff zo moeilijk. In eerste instantie denk je altijd doe mij het maar zonder vallen, maar als je er dan eens goed over na gaat denken kom je erachter dat je nooit zo ver zou zijn gekomen zonder dat vallen. Zonder vallen zou ik niet in Amsterdam zitten en uberhaupt niet ‘goed’ leven. En ja, dat ging dan niet allemaal moeilijk, ik heb zitten huilen, schreeuwen en stil voor me uit zitten kijken maar als ik kijk waar ik nu ben, ben ik toch wel een beetje trots. En dat mag jij ook zijn! X

  • Reageren
    Manon
    13 mei 2014

    Wat heb je dat mooi beschreven! En het is ook herkenbaar. Het leven zou eigenlijk heel erg saai zijn als je alles meteen “goed” zou doen en dus alles al weet en kent.

  • Reageren
    chucky1012
    13 mei 2014

    Wat goed van je dat je uit een diep dal geklommen bent!
    En dat maakt waar. je nu bent en wat jij kan doen.
    Je staat er achter en dat is ook heel belangrijk. Ook scheelt het een heleboel dat jij positief bent ingesteld en een vrolijke meid bent. Ga zo door dan blijf je vrolijk. Je hebt dit heel mooi geschreven ;-)

    Xoxo

    • Reageren
      Roos
      13 mei 2014

      Absoluut, en ja dat is ook zo. Al was ik toen mijn vrolijkheid behoorlijk kwijt! Dankjewel chucky! X

  • Reageren
    rachel
    13 mei 2014

    je moet soms eerst in diepe dalen terecht komen om dingen te bereiken of dingen goed t edoen! je kan goed schrijven! liefs x

    • Reageren
      Roos
      13 mei 2014

      Absoluut, helemaal mee eens! En dankjewel, lief! X

  • Reageren
    Ster
    13 mei 2014

    Wauw wat mooi gezegd! ik had bijna een soort tranen in mijn ogen. Het leek wel even of je het tegen mij had, omdat ik op dit moment door zo’n moeilijke periode ga. Bedankt! Liefs.

    • Reageren
      Roos
      13 mei 2014

      Ahw Ster wat lief! Heel graag gedaan natuurlijk, zet ‘m op meid! XX

  • Reageren
    Simone
    13 mei 2014

    Mooi en herkenbaar stukje. Wel op andere vlakken, maar vallen en opstaan maak je overal mee.

    • Reageren
      Roos
      13 mei 2014

      Natuurlijk, daar gaat het uiteindelijk ook om. We maken allemaal verschillende dingen mee maar uiteindelijk komen veel dingen op hetzelfde neer :)!

  • Reageren
    Kimberley
    13 mei 2014

    Een heel mooi en herkenbaar verhaal.

  • Reageren
    Anna
    13 mei 2014

    Wauw Roos! Net wat ik nodig had. Veel komt me bekend voor, jammer dat het zo moeilijk is om jezelf toe te laten fouten te maken. En idd vallen en opstaan, hele belangrijke dingen in het leven :)

  • Reageren
    Cindy H
    13 mei 2014

    Mooi stuk. What doesn’t kill you, makes you stronger!

  • Reageren
    Kim
    13 mei 2014

    Mooi geschreven!

  • Reageren
    Nicole
    13 mei 2014

    So true.
    Heb 7 jaar lang geknokt en tijdens mn zwangerschap/bevalling en de weken erna weer moeten knokken.. Maar ik ben sterk! Mij krijg je niet kapot ;-)

  • Reageren
    Isabel
    13 mei 2014

    Wat supermooi geschreven! Dit helpt me echt, dankjewel!

  • Reageren
    Merel
    18 mei 2014

    Wat een prachtig geschreven stuk. Dit stukje heb ik in mijn agenda geplakt omdat ik het zo prachtig vind:

    Wat er ook gebeurd in het leven, jij zal weer opstaan. Je zal je rot voelen maar je weet dat bloemen regen hebben om te groeien. Dat sterren het donker nodig hebben om te stralen en dat, wat er ook gebeurd, na een donkere nacht de zon weer op zal komen. Dat na de koude winter de zon in de lente weer zal schijnen en hoe een omgehakte boom zijn wortels niet verloren is.

    HULDE!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge