Wat ik anders wil doen bij een tweede kindje.

Deze vraag stelde iemand mij een tijdje terug op Instagram en het zette mij aan het denken. Want wat wil ik bij deze baby anders gaan doen dan bij Flynn?

Het eerste wat ik gelijk dacht?

Eigenlijk niks.

Ik lees zo vaak dingen online, op zowel blogs als Instagram, van onzekerheid tijdens de kraamperiode. En ondanks dat ik dat echt begrijp als je voor het eerst moeder wordt heb ik dit nooit zo ervaren.

Ik voelde mij eigenlijk nooit onzeker over voedingen, krampjes, over liefde, over slapen of over wat dan ook in die eerste periode. We deden geheel wat goed voelde voor ons en ik heb daar ook best wel sterke overtuigingen in. Rust, reinheid, regelmaat. (Borst)voeden op verzoek, slapen in je eigen bedje (en bijvoorbeeld niet in de box), dat soort dingen :)!

En nee onze eerste maanden waren echt niet alleen maar rooskleurig. Flynn was al vrij snel opgeknapt van zijn hersenschudding en hoofdwond, ik herstelde wel wat minder snel helaas maar ook dat ging uiteindelijk goed. Ik had absoluut niet gelijk het allesoverheersende moedergevoel.. De liefde tot in je tenen voelen vanaf de allereerste minuut? Ik had het graag zo ervaren maar zo was het begin helaas gewoon niet.

Waar ik denk dat het mee te maken had.

Ik denk alleen dat dit mij niet onzeker heeft gemaakt omdat ik mij altijd wel gerealiseerd heb dat, hoe mooi en geweldig het ook is om een kindje te krijgen, het ook enorm zwaar is. En het helemaal voor iedereen anders is. Hadden wij een hele andere bevalling gehad, was mijn gevoel misschien ook wel heel anders geweest. Bij mij overheerste namelijk vooral heel erg het schuldgevoel i.p.v. de liefde.

Het schuldgevoel van de lange bevalling.

Het schuldgevoel dat hij geboren is met een hersenschudding, een ei op zijn hoofd en een grote hoofdwond.

Het schuldgevoel dat ik hem de eerste uren en dagen eigenlijk helemaal niet zo veel bij mij heb kunnen hebben omdat we allebei zo bij moesten komen. Ben je 9 maanden veilig bij je moeder geweest en daarna zo abrupt gescheiden en dan ook nog eens niet bij elkaar kunnen blijven.

Ik krijg er nog een brok van in mijn keel.

Of ik dus veel anders zal doen?

Nee, ik denk de hele bewuste dingen niet :)! Ik heb met Flynn altijd wel een heel sterk gevoel gehad dat we dingen goed deden en ook heb ik eigenlijk nooit getwijfeld aan mijn eigen ‘kunnen’ als moeder.

Ik heb mij nooit druk gemaakt over een slaapje meer of minder, voeding meer of minder.. Een dag veel op pad geweest? Prima, lassen we de dag er na gewoon wat meer rust in. Een extra boterham? Prima, probeer het maar. Hapjes? Als hij er klaar voor is, prima!

Wat ik wel denk is dat we meer gaan dragen, dat vond ik met Flynn super fijn maar ik merkte dat ik toen toch gauw de kinderwagen pakte. Nu denk ik dat ik veel meer gebruik zal maken van een draagdoek om de baby even in te doen als ik Flynn even naar school breng, dat soort dingetjes :)!

Wat ik hoop dat anders gaat..

Maar daarnaast zijn er wel veel dingen waarvan ik hoop dat ze anders zullen zijn. Ik hoop op een rustigere start, een wat rustigere bevalling waarbij hij na de geboorte lekker bij mij kan zijn zonder dat we gelijk ‘gescheiden’ hoeven te worden door een tripje naar de OK bijvoorbeeld.

Ik hoop dat we de eerste weken lekker aan elkaar vastgeplakt zitten en de tijd nemen om elkaar te leren kennen, te binden en lief te hebben. Ik hoop dat we als gezin lekker egoïstisch gaan zijn en niet meer 3x per dag kraamvisite gaan uitnodigen. Ik hoop dat ik het eerste moment tussen Flynn en zijn broertje nooit zal vergeten en ik hoop dat Flynn lekker veel wil knuffelen en helpen met verzorgen. Ik hoop dat de borstvoeding gaat lukken, dat ik mijzelf de tijd geef om lichamelijk en psychisch te herstellen en dat we daarna rustig aan een nieuw ritme gaan vinden als gezin.

Dus dat <3!

Zijn er veel dingen die jij anders zou willen doen of die je bewust anders hebt gedaan bij je tweede kindje? Ik ben benieuwd!

Gerelateerde artikelen

7 reacties

  • Reageren
    Fem
    10 juli 2019

    Ik zou geen kraamzorg meer doen, ik vond het heel storend om op te moeten staan om iemand binnen te laten en koffie te zetten en een beetje sociaal te gaan doen tegen zo’n vreemde die de halve dag aan de keukentafel zit, én daarna nog eens te moeten schoonmaken en boodschappen doen en koken. Ik bepaal liever mijn eigen tempo die eerste dagen. En ik zou waarschijnlijk de huishoudelijke hulp wat vaker later komen in het begin.

    Maar verder hebben wij, net als jullie, alles op gevoel gedaan en dat was prima. Ik zou benieuwd zijn of een ander kindje wél borstvoeding zou willen, maar ons proces was goed zoals het was. En misschien wil een ander kindje wél bij ons slapen, maar dat weet je natuurlijk niet.

    Om medische redenen komt het er niet van, maar juist daarom hebben we bij de eerste gewoon rustig gedaan wat ons goed leek. (Alleen die verrekte kraamzorg, die had ik moeten wegsturen i.p.v. wachten of het nog opeens een leuke ervaring werd.)

    • Reageren
      Renate
      10 juli 2019

      Wow dit klinkt ook niet als goede kraamzorg? Kon je niet de sleutel te leen geven. Bij ons zette de kraamzorg haar eigen koffie hoor. De kraamzorg moet voor jou zorgen en niet andersom. Bij de tweede nam ze lekker de oudste mee naar de speeltuin, ook super fijn!

  • Reageren
    Carolien
    10 juli 2019

    Prachtig geschreven, ik wens je alvast een hele fijne kraamtijd toe. Geniet van alles wat op je af komt ♡
    Carolien onlangs geplaatst…Stress? Anti-stress tipsMy Profile

  • Reageren
    Renate
    10 juli 2019

    Klinkt goed! Wees inderdaad maar lekker egoïstisch! Bij de tweede ook veel meer gedaan en dat is zo fijn geweest. Die tijd kun je nooit meer over doen, dus inderdaad lekker rustig aan elkaar leren kennen. (Misschien vind je dat niks, maar een kraam feest vonden wij ideaal)

  • Reageren
    Lisan
    10 juli 2019

    Hier is de tweede zelf al zo anders dan de eerste. Die liet zich makkelijk wegleggen en was vrij rustig. Nr 2 wordt graag gedragen en is wat sneller van streek. Dus daar ligt het ook aan natuurlijk😄 hoop op een mooie bevalling voor je!

  • Reageren
    Emily
    12 juli 2019

    Ik ben zelf kraamverzorgster en zou je als tip willen meegeven om qua bezoek inderdaad heel egoïstisch te zijn. Ook voor de baby zijn het veel te veel prikkels. Officieel is kraambezoek 20-30 minuten maar dat weten veel mensen niet. Stuur ze ook echt weg daarna, en als je dat lastig vind kan de kraamzorg dat ook doen. Ik spreek vaak met ouders een ‘codewoord’ af. VB: als ze om wat water vragen is het tijd om te gaan. En zorg voor jezelf dat je minimaal 1 dagdeel geen bezoek hebt, het liefst nog meer. De kraamweek draait om jou en je gezin, dat bezoek komt over een paar maanden wel weer😉 Ik gun je zo een positieve ervaring dit keer! Sterkte met de laatste loodjes

  • Reageren
    Emmy
    13 juli 2019

    Ik ben zelf kraamverzorgster en zou je als tip willen meegeven om qua bezoek inderdaad heel egoïstisch te zijn. Ook voor de baby zijn het veel te veel prikkels. Kraambezoek is officieel ook maar 20-30 min, maar dat weten veel mensen niet. Stuur ze ook echt weg daarna, en als je dat lastig vind kan de kraamzorg dat ook doen. Ik spreek vaak met ouders een soort codewoord af: iets van als ze om wat water vragen is het tijd om te gaan. Probeer ook dat je minimaal een dagdeel geen bezoek hebt, en het liefst nog meer… Ik wens je heel veel sterkte met de laatste loodjes!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge