“Nu huis toe mama?” Over verhuizen met een twee jarige.

Daar zit hij, na een drukke dag spelen op de creche met zijn heerlijke blote billen in bad. “Grote bad mama!” Ja schat, je zit in het grote bad. Hij is lekker aan het spelen met een lege wasmiddel fles en een paar plastic bakjes. De bakjes worden keer op keer gevuld met het water uit de fles. Ik zit ondertussen met mijn blote voeten in het water op de badrand en kijk naar hoe hij lekker speelt. Ik ben zo verliefd op hem, dit lieve kleine en tegelijkertijd al zo grote jongetje. Hij gaat helemaal op in zijn spel tot hij mij opeens aankijkt en vraagt “nu huis toe mama?”.

Heel stiekem breekt mijn hart een beetje op dat moment.

Vanmorgen vroeg hij al hetzelfde, net als alle voorgaande dagen sinds we hier wonen. We slapen nu inmiddels 5 nachtjes in ons nieuwe huis en tot nu toe heeft hij iedere dag gevraagd of we weer naar huis toe gaan. Het gekke is dat hij dit nooit vroeg toen we bijvoorbeeld gingen kamperen afgelopen zomer. Ik ben er van overtuigd dat kinderen meer dingen weten en begrijpen dan wij denken dat ze doen.
De afgelopen weken waren natuurlijk enorm hectisch. Wat begon met zijn vertrouwde huis vol met dozen, veel dagen bij vrienden en familie en papa en mama die druk en vermoeid waren eindigde uiteindelijk in een compleet nieuw huis met een grote nieuwe kamer, veel meer ruimte en een groot bad. Bij binnenkomst vond hij het fantastisch en bleef hij maar rennen van de bank naar de keuken. Waar die afstand eerst 3 stappen waren is dat nu een mooie afstand om een sprintje te trekken met die korte beentjes van hem.

Waar doe je goed aan?

Inmiddels zal hij dus wel denken, wanneer gaan we naar huis toe? En hoe leg je dat uit? Waar doe je goed aan. We hebben veel verteld dat dit ons nieuwe huis is en we hier samen voor altijd gaan wonen maar wat hij er van oppikt dat weet je natuurlijk niet. We hebben getwijfeld om hem nog mee te nemen naar het oude huis om te laten zien dat dat leeg is en al onze spulletjes nu in het nieuwe huis staan maar ik was bang dat dit teveel voor hem zou zijn om te begrijpen.
En het grappige is, nu maak ik mij hier druk om maar later zal hij zich ons oude huis nooit herinneren haha. Dan zal hij alleen op foto’s zien dat hij ergens anders geboren is en de eerste 2 jaar van zijn leven heeft doorgebracht.

Slapen.

We hebben altijd het geluk gehad dat Flynn een hele goede slaper is. Hij sliep als baby al vrij snel door en is hier nooit mee opgehouden. Buiten het ziek zijn om natuurlijk ;-)! Op het moment is hij heel onrustig met slapen. Meerdere keren ’s avonds wakker, soms ’s nachts en overdag slapen is helemaal lastig. Ik probeer hierin zoveel mogelijk vast te houden aan zijn oude ritme en hierin door te zetten in de hoop dat we dan weer terugkomen in het oude ritme maar op dit moment is het nog heel erg zoeken en strijd.

Edit/aanvulling:

Inmiddels zijn we anderhalve week verhuist en merk ik dat er een verandering plaatsvindt in zijn mooie koppie. Hij stopte na 7 dagen met vragen of we weer naar huis toe gingen en als we bijvoorbeeld gingen wandelen of even weg reden met de auto begon hij bij thuiskomst gelijk te babbelen over: ‘ons nieuwe huis toe’ of ‘papa, mama, Flynn, huis?’. Als we dit beantwoorden met een blije: ‘ja! Wij wonen nu samen hier’ was het ook goed.

Ik denk dat het echt een kwestie van wennen is en hem ook een beetje zijn gang laten gaan. Wat extra aandacht geven. Ik merkte bijvoorbeeld dat hij heel vaak checkte of ik er nog wel was als hij bijvoorbeeld televisie aan het kijken was en ik stond te koken. In ons vorige huis kon je elkaar overal zien. Hier is het veel groter en ziet hij mij niet als ik aan het koken ben. Ik besloot daar maar gewoon een beetje aan toe te geven door zijn 30x ‘doe je mama?/ben je mama?’ gewoon iedere keer rustig te beantwoorden. Hier lijkt ook al wat meer rust in te komen. Hij hobbelt minder achter me aan (al is alleen plassen nog steeds eerder uitzondering dan regel ;p) en ik kan af en toe eventjes naar boven lopen om iets te pakken zonder een krijsend jongetje onder aan de trap te hebben staan en dat is heel fijn.

Mijn ultieme simpele tip is dan ook: geef het tijd en geef hem/haar extra aandacht. Het laatste vond ik erg lastig want na het klussen was ik zelf zo kapot dat ik het geduld soms echt uit mijn tenen moest halen maar er is nog maar zo weinig tijd voorbij en het gaat al zo goed :)! Slapen gaat nog niet fantastisch maar al wel een stuk beter en de strijd wordt steeds minder. Gelukkig!

Ben jij wel eens verhuisd met een kind? Ik ben heel benieuwd naar jouw verhalen, hoe oud je kind was en hoe dat ging! En heb jij nog tips? Laat het dan vooral weten! Kunnen we allemaal van leren! ♥

Gerelateerde artikelen

4 reacties

  • Reageren
    Rianne
    29 december 2017

    Wij zijn zelf niet verhuisd met n kind. Maar onze pleegzoon is wel verhuisd naar ons toe. Ik herken het gedrag. Regelmaat/ritme is erg belangrijk.

  • Reageren
    Marjolein
    29 december 2017

    Ik ben in mijn leven al heel vaak verhuisd.. Al wel 7 keer waarvan 4 als kind. Ik denk dat het er bij mij voor heeft gezorgd dat ik me snel op een nieuwe plek thuis voel, zolang ik maar m’n spulletjes heb. Mijn ouders hebben me als kind ook altijd heel erg betrokken bij welke kleurtjes er dan op mijn nieuwe kamer kwamen en dergelijke waardoor ik er zelf ook enthousiast van werd. Kinderen kunnen soms denk ik ook meer hebben als wij denken.

  • Reageren
    Mariska
    30 december 2017

    Zo zie je maar weer waar kinderen allemaal niet mee bezig zijn en dingen anders kunnen opvatten. Gelukkig snapt hij het nu :)
    Mariska onlangs geplaatst…WIN: 3 heerlijke geuren badparels van KneippMy Profile

  • Reageren
    Jennifer
    4 januari 2018

    Wij zijn afgelopen zomer verhuisd met een 2,5 jarige en dat is eigenlijk heel vlekkeloos gegaan. Toen we de sleutel kregen en er nog geklust en geverfd moest worden is hij een paar keer meegeweest om te kijken. Nu na een half jaar noemt hij het nog steeds “het nieuwe huis”, maar dit is wel echt vanaf het begin meteen thuis voor hem geweest. Wij hadden ook geen nieuwe meubels dus alles wat in ons oude huis stond ging allemaal mee. Dat heeft misschien ook wel geholpen, dat hij zag dat zijn eigen spullen uit het oude huis werden gehaald en naar het nieuwe huis toe werden gebracht.
    Jennifer onlangs geplaatst…Festivallen met SachaMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge