De overgang van één naar twee kindjes. Het eerste half jaar!

Ik had mij veel voorgesteld over het hebben van twee kindjes maar de realiteit is toch altijd anders. We zijn inmiddels een half jaar verder en ik vertel je vandaag hoe ik de overgang van één naar twee kindjes ervaar!

Mijn verwachtingen.

Eerlijk gezegd vond ik het best spannend om voor een tweede te gaan. Ik schreef al eerder over de weg die we hebben afgelegd voordat we écht voor een tweede kindje durfden te gaan. Het ging mij niet zozeer om het idee van de drukte of het ‘extra werk’ wat een tweede kindje met zich meebracht maar het weer zwanger ‘moeten’ zijn en moeten bevallen.. Verschrikkelijk! Daarnaast hadden we het zo fijn met zijn drietjes. Ja ik wil het liefst een groot gezin maar ik had hier zoveel dubbele gevoelens bij. Vreselijk hoe dat gevoel alle kanten op slingerde ;-)!

Uiteindelijk won na een heleboel gesprekken met Kay en de verloskundige de wens voor een tweede kindje en een half jaar geleden was Morris er.

Grote veranderingen voor zo’n klein jongetje.

De kraamweek vond ik hel. Naast dat ik ongelofelijk blij was dat Morris er was, hij de liefste baby was en Flynn onwijs blij was dat zijn kleine broertje er was drukte de ongelofelijke hitte zo’n stempel op de kraamweek. Met 38 graden in de slaapkamer liggen met een baby tegen je aangeplakt, borsten als bakstenen en kraamverband tussen je benen is niet hoe ik mij het allemaal had voorgesteld.. Maar het was niet anders!

De eerste weken waren met Flynn ook erg pittig. Ik vind het moeilijk om te omschrijven wat er nou precies zo moeilijk was maar Flynn was écht de he-le dag in-my-face.

Begrijp me niet verkeerd; het is logisch. Zijn hele wereldje, zijn veilige haven staat even op zijn kop. Hoe leuk hij Morris ook vond, die veranderingen doen natuurlijk heel veel met zo’n klein jongetje. Flynn is al een heel aanhankelijk kind maar dit was echt next level. Iedere seconde van iedere dag wou hij of aan mij of aan Kay plakken of vermaakt worden. Opstandig, zelfs een beetje brutaal (niks voor Flynn) en overal over in discussie gaan.. Als je zelf nog in de kreukels ligt van de bevalling is dat wellicht een béétje veel ;-)! We waren dan ook heel blij als opa, oma of een tante Flynn eventjes op kwam halen om daar te spelen. Even een klein beetje ademruimte en voor hem heel gezellig.

Double the fun, double the work.

Gelukkig werd na een week of 6 alles weer een beetje rustiger. We kregen meer routine met Morris, Flynn vond weer wat meer rust en alles werd beetje bij beetje ‘gewoon’. Een nieuwe vorm van gewoon.

Een baby in huis brengt ongelofelijk veel liefde en geluksmomenten met zich mee maar ook weer behoorlijk wat extra werk. Dat was ook wel gauw een conclusie voor mij: het ís gewoon meer werk. Logisch!

Wat ik vooral erg pittig vind is dat Flynn in het afgelopen half jaar iedere keer rond 5:30-6:00 klaarwakker was. Helemaal klaar voor een nieuwe dag! Als je dan om 23:00 en 3:00 Morris gevoed hebt (en dus niet weer voor 3:45 slaapt) en de grote draak om 5:30 alweer klaarwakker is.. Tsja, dan krijg je niet veel slaap ;-)!

Toen Flynn een baby was sliep ik ongelofelijk veel meer. Flynn sliep sowieso heel snel door, na een week of 10, en als hij een keer vroeg kwam voor een fles legde ik hem zo weer in bed en sliep hij tot 10:30. Wat. Een. Rust. Those days are over ;-)! Dat weet je van tevoren ook echt wel maar je moet het echt ervaren om je te realiseren hoe godvergeten zwaar dat is.

En toen ging Flynn naar school.

Aan de ene kant was ik hier ongelofelijk blij mee omdat we er allebei heel erg aan toe waren. Flynn voor zijn uitdaging, ik voor meer rust ;-)! Aan de andere kant: zie maar eens met een pasgeboren baby iedere dag om 8:30 op het schoolplein te staan met 2 aangeklede en gevoede kinderen. Dat is echt moeilijker als dat het lijkt.

Voordelen van het leeftijdsverschil.

Wat ik wel echt als een groot voordeel heb ervaren is het leeftijdverschil tussen Flynn en Morris. Flynn begrijpt zoveel, kan al met zoveel dingen helpen en wil ook overal zo graag mee helpen. Als ik in de keuken bezig ben en Morris huilt in de box gaat Flynn al naar hem toe en geeft hem zijn speentje voordat ik ook maar de mogelijkheid had om te gaan. Er wordt de hele dag geknuffeld, gek gedaan, geholpen met spulletjes ophalen of kleertjes uitzoeken. Zo ontzettend fijn.

De eindconclusie ;-)!

Al met al vind ik het denk ik (tot nu toe) meevallen, de overgang van één naar twee. Ja het is meer werk en een stuk minder slaap (als die Morris nou eens zou gaan doorslapen ;p) maar eerlijk is eerlijk? Ik heb het over het algemeen gewoon veel en veel drukker met Flynn als met Morris. Zelfs op de dagen dat hij naar school gaat. Hierover zal ik binnenkort misschien nog wel wat meer vertellen :)! Die twee samen zorgt voor flink veel werk maar niet meer als waar ik mij op had voorbereid.

Het valt dus allemaal best mee, die overgang! Hopelijk blijft dat zo!

Hoe was dat voor jou? De overgang van één naar twee? Ik ben heel benieuwd!

Gerelateerde artikelen

9 reacties

  • Reageren
    Audrey
    21 januari 2020

    Ik kan me wel voorstellen dat het even flink wennen was voor jullie allemaal! Een ouder kindje dat alles al goed begrijpt heeft zeker wel voordelen idd lijkt me.
    Audrey onlangs geplaatst…Een of andere Molblogger 2020: WIDM-recap aflevering 2My Profile

  • Reageren
    Anne
    21 januari 2020

    Het lijkt mij echt best pittig! Ik heb een dochter van 4, zij is ook behoorlijk aanhankelijk, en ik kan me bijna niet voorstellen hoe daar nog een baby bij zou moeten passen. ;-)

  • Reageren
    Annouska
    21 januari 2020

    Oh we hadden het vorige week al over onze slapers of eerder niet slapers. Maar ik vind het nog best pittig. Levi is nu 4,5 maand en tygo 2 jaar en 3 maanden. En ik vind het pittiger dan verwacht, ik merk ook dat ik zoveel dingen ben vergeten aan details van Tygo zijn baby tijd en dat ook wij verwend waren met een hele goede doorslaper als Tygo zijnde.

    Tygo helpt op zijn manier ook graag mee met Levi, maar ook met het huishouden. Maar omdat hij een taalachterstand heeft en een echte peuter is, hebben we dagelijks erg veel huil discussie momenten. Dat is soms zo lastig als je aan het voeden bent en meneer weer eens niet luistert…

    • Reageren
      Roos
      21 januari 2020

      Dat klinkt inderdaad heel erg pittig! <3 ik vond die leeftijd ook erg zwaar en vind het daarom heel fijn dat er tussen die van ons toch wat meer leeftijdsverschil zit. Je vergeet idd snel veel he! Heel herkenbaar.

  • Reageren
    Tamara
    21 januari 2020

    Oooh wat erg dat jij met die belachelijke hitte in je kraamweek zat! Inderdaad het slechtste moment om met zo’n plakkaat in je broek te lopen en een baby tegen je aangeplakt te hebben. Wat fijn dat je nu achteraf kan zeggen dat het allemaal meeviel, het lijkt mij nog steeds zo zwaar om er 2 te hebben.
    Tamara onlangs geplaatst…10x de leukste sneakers uit de sale onder de €50,-My Profile

    • Reageren
      Roos
      21 januari 2020

      Haha ja dat was echt verschrikkelijk! :( Ik vind het echt allemaal meevallen gelukkig, nieuwe routine, alleen dat slapen blijft een dingetje helaas!

  • Reageren
    Tineke
    21 januari 2020

    Ik vond de overgang niet heel pittig. Maar mijn oudste was ook nog maar 2 toen hij een zusje kreeg. Wij konden hele dagen in pyjama zitten en dat hebben wij ook wel gedaan. Wij wilden niet veel leeftijdsverschil en hoopten dat onze twee kinderen veel aan elkaar zouden hebben. Ik heb niet spijt dat we ze zo dicht op elkaar hebben gekregen, maar wel eens spijt van de laatste kraamtijd. Wanneer je nog een rond hebt lopen die ook aandacht wil, is het moeilijk om aandacht te verdelen. Ik wilde mijn oudste ook niet tekort doen en heb mijn baby vaak na de fles snel weer in de box gelegd. Daar heb ik nu best spijt van. De keren dat wij eindeloos hebben liggen knuffelen zijn op twee handen te tellen. Er komt hier hoogstwaarschijnlijk nooit weer een baby, nu heb ik daar best wel eens heimwee naar. Over een tijdje gaat mijn oudste naar school en heb ik overdag alle tijd voor mijn dochter, ze is niet heel knuffelig. Soms ben ik wel eens bang dat het mijn schuld is omdat ik haar niet zoveel heb geknuffeld als mijn oudste. Maar strakjes heb ik wel alle tijd voor haar om onze verloren tijd in te halen.

  • Reageren
    Sabine
    21 januari 2020

    Ha, deze blog beschrijft tot op heden EXACT mijn ervaring. Ben dag in dag uit meer bezig met de oudste die nonstop aandacht vraagt en megavroeg wakker is! Maar het is ook wel heel tof en een geluksmomentje als de auto gevuld is en je in je achteruitkijkspiegel op de achterbank gluurt en daar gewoon twee kids ziet. Wat een rijkdom!

  • Reageren
    Gelukjes van maris
    23 januari 2020

    Ik vraag me nog steeds af waarom we het nou zo druk hadden met de eerste haha.. dit is veel drukker. Inmiddels ben ik net weer aan t werk en gaat ded tijd nóg sneller. Waar is soms die pauze knop

    X

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.