Mijn eerste kennismaking met hypnobirthing.

In de aanloop naar mijn tweede bevalling probeer ik mij zo goed mogelijk voor te bereiden. Dit doe ik door middel van hypnobirthing en ik ben onwijs benieuwd of jij hier ervaring mee hebt! Lees je mee?

Over een paar maandjes is het zo ver, dan staat de bevalling van ons tweede zoontje voor de deur en waar ik mij, op het begin van mijn zwangerschap, hier best nog wel eens onzeker en naar over kon voelen lijkt dat gevoel nu helemaal weg te ebben. Er lijkt juist ruimte gemaakt te worden voor hoop en berusting.

Dit komt voornamelijk door de goede begeleiding die ik krijg vanuit de verloskundigepraktijk en het ziekenhuis maar vooral door mij te verdiepen in Hypnobirthing.

Hoe ik terug kijk op het ingaan van een eerste bevalling.

De bevalling van Flynn ging ik zo anders in. Ik had een zwangerschapscursus gevolgd bij mij in het dorp om mij voor te bereiden en om een beetje actief te blijven. Hier heb ik een heel leuk groepje meiden aan overgehouden maar of ik er veel aan heb gehad tijdens mijn bevalling? 0,0.

Hoe ik nu op deze periode en de aanloop naar mijn bevalling terug kijk is dat ik er heel open in stond. Ik was helemaal niet bang, zag het ook echt als iets ‘wat gewoon moest gebeuren’ en was er van overtuigd dat mijn baby er, hoe dan ook, ook wel uit zou komen. Onder het motto ‘er is er nog nooit één blijven zitten’ liep ik op vrijdagmiddag de afdeling verloskunde op en de woensdag er na verlieten we het ziekenhuis met baby. Getraumatiseerd en wel.

Ik schrijf het nu als een grapje maar dat was het natuurlijk allerminst. De bevalling verliep absoluut niet zoals ik gehoopt had maar als ik er aan terug denk vraag ik mij eigenlijk af wat ik echt gehoopt had?

Ik had op voorhand een heleboel dingen bedacht die ik niet wou maar wat ik nou eigenlijk wel wou?

Als ik er nu op terug kijk heb ik het gevoel dat ik alles compleet overgelaten heb aan het medisch personeel. Zij weten wel wat ik moet doen en ik doe gewoon wat ik moet doen. Ik was kapot, compleet uitgeput door de zware zwangerschap en onzeker gemaakt door de wekelijkse controles vanaf week 30 waarin mij keer op keer vertelt werd dat ik zou gaan bevallen van een reuzenbaby. Hoe dit zou gaan? Dat was ook weer iedere week anders. De ene verloskundige zei dat ik ‘mijn zwangerschap nooit uit zou dragen’ de week er op zei de gynaecoloog ‘natuurlijk gaan we gewoon afwachten’. En zo ging het 10 weken lang één a twee keer per week. Bij binnenkomst zag ik de blikken van het medisch personeel al naar mijn buik gaan ‘nou, daar zit een grote baby in!!!’. Hi-ha-ho.

Die onduidelijkheid maakte mij onzeker en ik denk dat dat, in combinatie met de vermoeidheid, er in resulteerde dat ik het allemaal ‘wel best’ vond. Het zou eindelijk afgelopen zijn, die zwangerschap! En ik ging er voor. Ik zou die baby er wel uit krijgen.

Vertrouwen compleet kwijt.

Mijn bevalling verliep allerminst fijn en ik verloor al het vertrouwen in mijn lichaam. Mijn lichaam had mij al zo vaak in de steek gelaten sinds ik op mijn 13e chronische pijn kreeg, was bevallen nou weer iets wat ik niet kon? Waarbij mijn lichaam mij in de weg zat?

Na therapie gevolgd te hebben werd deze gedachte gelukkig al heel wat minder maar een tweede zwangerschap aangaan vond ik ontzettend spannend.

Toen het eenmaal zover was merkte ik dat ik eigenlijk vrij rustig bleef en dat de angstige gevoelens ook achterwege bleven. Nadat ik ons geweldige nieuwtje deelde via social media kreeg ik van alle kanten de tip om mij eens te gaan verdiepen in hypnobirthing.

Eerlijk? Het sprak mij totaal niet aan.

Hypnobirthing staat voor ALLES wat ik niet kon en voelde: ‘vertrouwen hebben dat mijn lichaam weet wat het moet doen’.

Nou, dat had het wel bewezen.. Toch?

Maar ik besloot niet gelijk mijn conclusies te trekken maar juist een open houding te houden. Tijdens de gesprekken op het ziekenhuis bleek keer op keer dat mijn grootste gemis ‘vertrouwen’ was. Omdat dat alles is waar hypnobirthing voor staat begon ik er meer en meer over te lezen. Ik bekeek video’s op Youtube en lag blogposts over hypnobirthing. Des te meer ik er over nadacht en hoe verder ik kwam in mijn zwangerschap hoe meer mij dit aan begon te spreken. Ik kon dan wel zo stellig zeggen dat mijn lichaam blijkbaar niet goed was in kinderen baren maar hoe kan ik dat eigenlijk weten? Bij mijn eerste bevalling heeft mijn lichaam zelf helemaal niet de kans gekregen om te gaan bevallen! Alles was medisch en is opgewekt terwijl mijn lichaam er nog totaal niet klaar voor was.

Wat als ik het toen wel aan mijn lichaam zelf over had gelaten? Hoe was het dan gegaan?

Aan ‘wat als-en’ heb je niks.

Dat realiseer ik mij heel goed maar het plantte wel het zaadje in mijn hoofd dat als ik meer vertrouwen heb in mijn lichaam en bevallen meer probeer te benaderen als een natuurlijk iets dat de kans groot is dat de uitkomst ook heel anders zal zijn.

Ik stortte mij behoorlijk op hypnobirthing en ik moet zeggen dat ik mij er heel erg goed bij voel!

Wat is hypnobirthing?

Hypnobirthing is een bevallingstechniek die zich richt op positiviteit en vertrouwen rondom bevallen. Het heeft niets te maken met ‘hypnose’ maar alles met het aanleren van ademhalingstechnieken en visualisaties om in een bepaalde ‘zone’ te komen en zo beter om te kunnen gaan met de pijn die bij bevallen komt kijken.

Je leert hoe het geboorteproces in elkaar zit, waarom weeën zoveel pijn doen en hoe je de natuurlijke hormonen die deze pijn bestrijden zoveel mogelijk er kunt laten zijn. Je leert zoveel mogelijk te ontspannen om het proces te versnellen en om vertrouwen te hebben in jezelf en het proces.

Er is veel aandacht voor de bevallingspartner en voor het creëren van optimale voorwaarden om ontspannen de bevalling in te gaan. Veel vond ik op het begin allemaal overdreven klinken maar naarmate ik er meer over lees lijken heel veel dingen ontzettend logisch te zijn. Op voorhand nadenken wat jou ontspanning brengt

Omdat er geen cursussen bij mij in de buurt te vinden zijn die mij aanspraken (allemaal te zweverig of te ver weg) heb ik besloten om deze online cursus te gaan volgen over hypnobirthing om me nog iets meer te verdiepen de komende weken :)!

Ik ben heel erg benieuwd of jij ervaring hebt met hypnobirthing en of je er veel aan gehad hebt tijdens je bevalling! Wat was bijvoorbeeld iets waar je het meeste aan gehad hebt? Aanraders of afknappers? I wanna hear it all!

Let me know!

Gerelateerde artikelen

3 reacties

  • Reageren
    Marjolijn
    24 mei 2019

    Wat ontzettend fijn voor je dat je er nu zo’n ander gevoel bij hebt. Mijn eerste bevalling is godzijdank na 3 uur weeën storm zonder vordering van ontsluiting besloten dat ik een ruggenprik mocht, ik denk dat het anders ook een traumatische bevalling was geworden. 15 jaar later was ik opnieuw zwanger en dacht ik:dat moet anders kunnen. En ben ik mmij ook gaan verdiepen in hypnobirthing. Ik heb het boek van Mary Monghan gekocht en ook filmpjes gekeken op internet. Daarnaast ben ik naar zwangerschapsyoga gegaan wat mij ook zo goed heeft geholpen. Omdat ik weer ingeleid werd heb ik vantevoren aangegeven dat ik wilde dat dit rustig gebeurd. Dus niet elk half uur het infuus een strandje hoger. En dat was prima, ze waren zo begripvol. Deze bevalling ging echt stukken beter dan de eerste! Afgelopen jaar bevallen can de 3e en ik moet zeggen, ik ga er nog plezier in krijgen 😂 In mijn geval werd het bij elk kind makkelijker. Nog steeds pijnlijk, tuurlijk. Maar nu zoveel handvatten en het vertrouwen dat mijn lichaam dit kan samen met de baby. Met een beetje hulp op het eind (morfinepompje) ging het perfect. Ik vind het bijna jammer dat ik geen kinderen meer wil 😂

    Ik heb er echt alle vertrouwen in dat jij dit gaat rocken, echt! Heel veel plezier bij de voorbereiding en ik kan niet wachten op je bevallingsverhaal!

    • Reageren
      Roos
      27 mei 2019

      Hahahahah ik ga er nog plezier in krijgen <3!
      Dankjewel voor het delen van je verhaal! Ik denk ook echt dat het grootste gedeelte vertrouwen hebben is, en dat is juist het moeilijkste vind ik. Maar we gaan er voor! Dankjewel voor je lieve woorden en je zal het zeker over een paar maandjes lezen. Fingers crossed dat het bij mij ook alleen maar beter kan zijn gegaan! Liefs
      Roos onlangs geplaatst…Fijne dingen van afgelopen week!My Profile

  • Reageren
    Anna
    9 juni 2019

    Wat mij hielp was een noise cancelling koptelefoon op met rustgevende muziek van YouTube. En dan focussen op ademhalen. Ik was vooral angstig voor de pijn, want dat kon ik me nog al te goed herinneren van de eerste bevalling. Bij mij tweede gingen de eerste paar centimeters heel goed, maar het duurde ook lang. Daardoor begon ik op een gegeven moment mij zorgen te maken, omdat ik wist dat de ergste pijn van de laatste centimeters nog moest komen. Toen verloor ik ook de focus en ging het ‘mis’. En daarmee bedoel ik dat ik de pijn van de weeën veel minder goed kon verdragen en boos en angstig werd. Totdat mijn man mij weer tot de orde riep. Dat hielp. Dat zorgde ervoor dat ik mij weer beter kon focussen en dus ook beter kon omgaan met de pijn.
    Mijn tip dus: focus focus focus ;-). En zo’n koptelefoon die je helemaal afsluit van de buitenwereld hielp mij daarbij.
    Oh ja, en over het algemeen gaat het bij een tweede allemaal veel sneller. Ik hoop dat je daar ook vertrouwen uit kunt halen :). Hoewel de aanloop lang duurde bij mij, duurde de laatste 5 cm en het persen maar heel kort. Zo’n 45 min ongeveer.
    Zet’m op bij de voorbereiding en de bevalling. En hoewel jouw eerste bevalling traumatisch was: je hebt wel een prachtige zoon op de wereld gebracht, wat je een super sterke vrouw maakt! En dat gaat je nu ook weer lukken!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.