Dag oude huis!

We staan aan de balie van de woningbouwvereniging. “Ja doe de sleutels maar in de envelop” zegt de verveeld uitziende vrouw die ons helpt. “Nee, verder niks hoor. Ja dahaag”. We lopen het pand uit en ik voel me zo raar hierbij. Ik zeg tegen Kay: “Nou, bedankt he dat jullie 6 jaar bij ons gehuurd hebben. Dat jullie nooit voor overlast gezorgd hebben en in 6 jaar misschien 1 keer gebeld hebben voor een lekkende kraan. En wat fijn dat jullie de sleutel zelfs 1 dag eerder inleveren. Waar gaan jullie nu heen? Nou wat gaaf dat jullie een huis gekocht hebben, ik wens jullie heel veel plezier”. Je snapt dat dit natuurlijk een uber sarcastische monoloog was.

Want hallo hee wat voelt dit raar.

6 jaar hebben we in ons huisje gewoond. Ik weet nog precies de dag dat we de sleutel kregen. We voelden ons de koning ter rijk. We woonden al ruim een jaar samen in een koopwoning die verhuurd werd in Almelo. Onze wens om samen te wonen was zo groot dat we, een week voor mijn 20e verjaardag, de sleutel kregen van ons eerste huis. Amper geld op de bank, leven van bijbaantjes en studiefinanciering en boodschappen doen van €30,- per week maar wat waren we gelukkig. We waren iedere dag samen! Al gauw merkten we dat het niet ons plekje was. Daarnaast hijgde de welichte verkoop van de woning steeds meer in onze nek en hoopten we op een verlossend telefoontje van de woningbouwvereniging.

Toen dat telefoontje eenmaal kwam bleek al gauw dat het huisje klein maar fijn was. Er moest veel aan gebeuren maar ik zag het al helemaal voor me en overtuigde Kay, die meer twijfels had, dat dit echt ons plekje zou kunnen worden.

3 weken klusten we. We schilderden alles, legden overal nieuwe vloeren en sleepten onze bij elkaar gescharrelde meubels mee naar dit huis. Voor het eerst van mijn leven ging ik in een andere plaats wonen, in een dorp notabene, en ik kan je eerlijk waar vertellen dat ik mij vanaf dag 1 thuis voelde. We werden enorm warm welkom geheten door de buurt, we studeerden hier af, kregen onze eerste echte banen, Kay vroeg mij hier ten huwelijk, we trouwden, maakten een fantastische reis door Azië, kregen Flynn.. Ik kan niet ophouden met denken aan alle mooie momenten die we samen beleefd hebben in dit huis.

En vandaag was de dag dat we het huisje helemaal leeg maakten. Dat we er onze laatste spulletjes weg haalde, voor de laatste keer met de stofzuiger doorheen gingen en dat ik een laatste blik wierp op het hoekje van Flynns kamer waar ooit zijn wiegje stond en hij als babytje ons ultiem gelukkig maakte.

Dag huis vol mooie herinneringen! ♥  Dankjewel dat je al die jaren mijn thuis bent geweest, nu nog een thuis zien te maken van het nieuwe huis ;-)!

Gerelateerde artikelen

4 reacties

  • Reageren
    Mijntje
    30 december 2017

    Ik ben ook net verhuisd, dus ik snap je gevoel helemaal! Jammer dat die mevrouw aan de balie zo koel deed.

  • Reageren
    Barbara
    30 december 2017

    De plek laat je achter maar herinneringen neem je mee!

  • Reageren
    Mariska
    30 december 2017

    Die mooie herinneringen nemen ze jullie niet meer af :)
    Mariska onlangs geplaatst…WIN: 3 heerlijke geuren badparels van KneippMy Profile

  • Reageren
    ps. Cheryl
    12 januari 2018

    Ik snap je gevoel daar bij de balie van de woningbouw. Zelf werk ik al 6 jaar achter ‘zo’n balie van de woningbouw’ en probeer onze huurders altijd met een zo goed mogelijk gevoel de deur uit gaan. Vooral als je zo lang ergens gewoond hebt! Heel veel geluk op jullie nieuwe plek!

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge